ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Μας λένε ψέματα. Σιγά το νέο. Καμία ανάκαμψη δεν πρόκειται να έρθει. Αυτοί που το πιστεύουν είναι οι ίδιοι που πιστεύουν ότι οι Ινδιάνοι χόρευαν το χορό της βροχής κι ύστερα έβρεχε. Ελπίδες στα σκουπίδια του Στουρνάρα ψάχνουμε. Από κάπου να κρατηθούμε ψάχνουμε.

Μιλάνε για «εσωτερική υποτίμηση» και δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτά που έχουν υποτιμηθεί είναι οι ζωές μας, η αλήθεια και η δημοκρατία. Παλιότερα, οι κυβερνήσεις απλώς μας έλεγαν ψέματα. Οι τρεις τελευταίες κυβερνήσεις δε μας δίνουν καν λογαριασμό για το τι κάνουν. Δε μας εξηγούν. Δεν μας ενημερώνουν. Διότι απλώς δεν υπάρχει στόχος. Αυτό που κάνουν είναι να κρατάνε καθυστέρηση μέχρι τις γερμανικές εκλογές κι ύστερα ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

Όμως και ποιος να μας πει την αλήθεια; Η κυβέρνηση είναι με τη Μέρκελ και η αξιωματική αντιπολίτευση με τη Λαγκάρντ. Το πράγμα ξεκαθαρίζει όλο και περισσότερο. Με την Ελλάδα, ως αυτόνομη ύπαρξη δεν είναι κανείς. Και δεν είναι, γιατί όποιος αποφασίσει να πει την πικρή αλήθεια δε θα δει όχι κυβέρνηση, αλλά ούτε ψηφοδέλτιό του στις επόμενες εκλογές.

Με το ευρώ τελειώσαμε. Τόσο ήταν. Δε μπορούμε να συζητάμε ότι θα υπάρξει ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας μ' ένα τόσο ακριβό νόμισμα. Δεν το αντέχει η πλάτη μας. Καλό ήταν για να σαλιαρίσουμε με τους ισχυρούς, όμως δε μας παίρνει άλλο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να συνεχίζει το όραμα της «μαμάς της», δηλαδή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα που ιδρύθηκε για να μονοπωλήσουν την αγορά και την οικονομία της Ευρώπης 5 κεντροευρωπαϊκές χώρες και η Ιταλία που χώνεται όπου βρει κ ι ύστερα τρώει τα μούτρα της.

Ξεχάστηκαν εύκολα και γρήγορα τα περί εξόδου από το ευρώ και της επιστροφής στη δραχμή. Δεν τα θέλουν αυτά οι «νοικοκυραίοι». Δεν τ' αντέχει η ψυχή τους. Βλέπετε, αν αποφάσιζε η Ελλάδα να φύγει από την ευρωζώνη, γεννιόταν πλέον ένας άλλος μονόδρομος. Θα έπρεπε να στηριχθεί αποκλειστικά στις δικές της δυνάμεις. Τουτέστιν στη δική της παραγωγή, άρα στην ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα.

Πώς, όμως, μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να βασιστεί στην αγροτική της ανάπτυξη την ώρα που οι ποσότητες των παραγόμενων προϊόντων καθορίζονται αυστηρά από τις Βρυξέλλες; Τόσες ελιές θα παράγεις, τόσα σταφύλια, τόσο σιτάρι, τόσα καΐκια επιτρέπεται να έχεις, τα υπόλοιπα θα τα κάνεις καυσόξυλα. Απαγορεύεται διά ροπάλου και ποινών να παράγεις περισσότερα, να έχεις περισσότερα καΐκια. Με αυστηρά καθορισμένες ποσότητες παραγωγής, όμως, πόσο ανταγωνιστικός μπορείς να γίνεις στις εξαγωγές; Η απά� �τηση είναι απλή: Καθόλου! Άρα για ποιον ανταγωνισμό μιλάμε και σε τί;

Όταν, λοιπόν, μας λένε ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική δεν εννοούν κάτι άλλο πέρα απ' το να παράγει ανταγωνιστικά φθηνότερο εργατικό δυναμικό. Να παράγει, δηλαδή, χέρια. Όλο το υπόλοιπο σώμα του εργαζόμενου είναι τελείως άχρηστο. Με απλά λόγια, η επιστροφή στη δραχμή από μόνη της δε λέει τίποτα αν η έξοδος από την ευρωζώνη δε συνοδεύεται κι από την έξοδο από την Ε.Ε.

Εδώ τώρα τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ζόρικα. Δεν υπάρχει περίπτωση να πείσεις την ελληνική κοινωνία ότι αυτή είναι η μόνη λύση, αν θέλει να εξασφαλίσει προοπτικές και ελπίδα στην επόμενη γενιά.

Αυτά τα «θες να γίνουμε Αλβανία του Χότζα» είναι μαλακίες που τις έχω βαρεθεί, ειδικά από ανθρώπους που μας έχουν καταντήσει βρωμοπουτανάκια της Μέρκελ και πιθανόν αύριο της Λαγκάρντ. Όπως και να το δούμε, απ' όπου κι αν το πιάσουμε, ΑΝ το κάνουμε σοβαρά θα καταλήξουμε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για να ζήσουμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι σε ελεύθερη χώρα.

Επίσης, μια τέτοια αλλαγή δεν μπορεί να προέλθει μέσα από εκλογές. Αυτό το παιχνίδι είναι τόσο στημένο που σου δίνει επιλογές μόνο από το καλάθι της συνέχισης της ίδιας πολιτικής με ελάχιστες διαφοροποιήσεις μεταξύ τους για να υπάρχει και το οπαδικό ενδιαφέρον.

Όταν, λοιπόν, γράφω συνέχεια ότι δεν υπάρχει ελπίδα εννοώ απλά ότι δεν υπάρχει ελπίδα εντός ευρωζώνης και Ε.Ε. Δεν είμαι ένας καταθλιπτικός που τα βλέπει όλα μαύρα. Την πραγματικότητα βλέπω και τα στοιχεία. Το καταλαβαίνω. Είναι αδιανόητο να πείσεις κάποιον που ονειρεύεται πότε θα έρθει το Σάββατο για να κάνει spa, μανικιούρ και πεντικιούρ ότι θα πρέπει να χώσει τα φροντισμένα του δάχτυλα στο χωράφι. Αυτό το κάνει μόνο σε ακριβοπληρωμένες εκδρομές για να μπορεί ύστερα να λέει στους φίλους του ότι έπαιξε για μια εβδομάδα τον αγρότη και ήταν πολύ ουάου εμπειρία.

Τα υπόλοιπα περί αναδιαπραγματεύσεων του Μνημονίου, ανακάμψεων της οικονομίας και λάμψεων στην άκρη του τούνελ, είναι παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του. Σήμερα η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να ακούσει ριζικές λύσεις. Αρκείται στο να βολεύεται με μεσοβέζικα λόγια και υποσχέσεις ενώ μέσα μου πιστεύω ότι αντιλαμβάνεται πως κάθε λίγο κατεβαίνει κι ένα σκαλί προς τον τάφο της. Δυστυχώς, ακόμη και ως βρωμοπουτανάκια της Μέρκελ και της Λαγκάρντ δεν έχουμε μέλλον. Ημερομηνία λήξης έχουμε όπως όλε� � οι πουτάνες για τους νταβατζήδες τους.

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

Για τον Ερντογάν πήγε στο Κατάρ ο Αντ. Σαμαράς

Κυβερνητικό παραμύθι για... «ξεκάρφωμα» αποδείχθηκαν τελικά οι επενδύσεις που δήθεν θα επεδίωκε ο πρωθυπουργός με το ταξίδι του στο Κατάρ! Ολο το «κόλπο» ήταν στημένο για να πραγματοποιηθεί η μυστικά στημένη και προετοιμασμένη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ένα περιβάλλον απολύτως αδιαπέραστο για τους δημοσιογράφους, όπου μόνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ γνωρίζουν επακριβώς το περιεχόμενο των όσων διημείφθησαν μεταξύ των δύο ανδρών - κα� �ύτερα ίσως και από τους ίδιους!

Πέρα από τις ασήμαντες κοινοτοπίες που ανακοινώθηκε επισήμως ότι απασχόλησαν τον Ερντογάν και τον Σαμαρά και οι οποίες αποσκοπούν στο να θολώσουν τα νερά, ο στόχος της συνάντησης ήταν εντελώς διαφορετικός και πολύ σημαντικός: η υπονόμευση των ρωσικών σχεδίων για το φυσικό αέριο στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όσο φυσικά αυτό εξαρτάται από την Ελλάδα, κατ' απαίτηση των ΗΠΑ! Η ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι η μεν Τουρκία ωφελείται και αναθαμίζεται από τα αμερικανικά σχέδια, η δε Ελλάδα κερ δίζει λίγα πράγματα και ζημιώνεται πολύ περισσότερο.

Από ό,τι φαίνεται πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει καμιά αντίρρηση πλέον σε τέτοιες ρυθμίσεις, ακόμη κι αν αυτές συνεπάγονται μεγαλύτερη ενεργειακή πρόσδεση της Ελλάδας στον μεγαλύτερο εχθρό της, την Τουρκία. Αλλωστε η πατριδοκάπηλη ρητορική του Αντώνη Σαμαρά, πάνω στην οποία έχτισε την πολιτική του καριέρα, ανήκει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν από τότε που κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο. Επιστρέφοντας όμως στα γεγονότα, το θέμα της συζήτησης Ερντογάν - Σαμαρά ήταν η προώθηση της κατασκευής του αγωγο� � φυσικού αερίου TAP, που υποστηρίζει με πάθος η κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Πρόκειται για έναν αγωγό που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και από εκεί υποθαλάσσια στην Ιταλία δια της Αδριατικής - εξ ου και το όνομα του αγωγού (TAP είναι στα αγγλικά τα αρχικά των λέξεων Trans-Adriatic Pipeline, Δι-αδριατικός Αγωγός). Στο αζερινό φυσικό αέριο έχουν πολύ μεγάλα συμφέροντα αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και η κατασκευή του αποσκοπεί φυσικά πρωτίστως στην αποκόμιση κερδών από τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, αλλά και στην υπονόμευση της κατασκευής του νότ� �ου κλάδου του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Νότιο Ρεύμα (South Stream), ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας στην Ιταλία με υποθαλάσσιο αγωγό από την Ηπειρο στο Μπρίντιζι. Αν όντως κατασκευαστεί ο TAP, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να περάσει από την Ελλάδα ο ρωσικός αγωγός.

Οπως ανέφερε μάλιστα χθες στο ρεπορτάζ της η «Εφημερίδα των Συντακτών», λίγες ώρες πριν ξεκινήσει για το Κατάρ ο Αντώνης Σαμαράς, πραγματοποιήθηκε -και μάλιστα χωρίς να ανακοινωθεί!- σύσκεψη στην Αθήνα με τους εκπροσώπους της εταιρείας που διαχειρίζεται τα θέματα του TAP, με τη συμμετοχή εκ μέρους της κυβέρνησης του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου και των υφυπουργών Ανάπτυξης και Ενέργειας Ν. Μηταράκη και Μ. Παπαγεωργίου.

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πήγε στο Κατάρ για να προσφέρει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και να «πουλήσει» τους Ρώσους. Είναι εξαιρετικά ανήσυχος από το γεγονός ότι στα μάτια του Λευκού Οίκου αυτός και η κυβέρνησή του θεωρούνται -και δικαίως- τυφλό όργανο των Γερμανών, πράγμα που ωθεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κάνει ανοίγματα προς τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό όμως δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το πολιτικό μέλλον του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος προφανώς αποφάσισε, για να εξευμενίσει τους Αμερικανούς, να � �πηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στον ενεργειακό τομέα, διαρρηγνύοντας αντικειμενικά τις σχέσεις του με τη Μόσχα. Ετσι βέβαια, αντιγράφει και σε αυτόν τον τομέα τον Γιώργο Παπανδρέου, τον οποίο παλιότερα κατακεραύνωνε.

Περιττό φυσικά να τονιστεί ότι η προώθηση του αγωγού TAP αμερικανικών συμφερόντων και η εγκατάλειψη του ρωσικού αγωγού Νότιο Ρεύμα θα έχουν αναπότρεπτα σοβαρές επιπτώσεις και στις επιλογές που θα κάνει ο Αντ. Σαμαράς ως προς το αν θα πουλήσει τις προς ιδιωτικοποίηση κρατικές εταιρείες ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στους Ρώσους ή σε εταιρείες πίσω από τις οποίες κρύβονται αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό θα φανεί πολύ σύντομα, αν και οι απαντήσεις που θα δοθούν από την κυβέρνηση Σαμαρά έχουν ήδη αρχίσει να προδιαγράφον ται με αυτό το εξαιρετικής πολιτικής σημασίας ταξίδι του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Κατάρ - ιδίως για όσους γνωρίζουν τι είναι πραγματικά το Κατάρ!

ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

Δεύτερη συνεχόμενη παραδοχή του ΔΝΤ: Κάναμε λάθος

Κακή εκτίμηση της οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα παραδέχεται πως έκανε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το οποίο δεν προέβλεψε σωστά τις επιπτώσεις της ύφεσης και της σκληρής λιτότητας που ακολουθήθηκε.

Ο ανταποκριτής της εφημερίδας "Έθνος" στην Ουάσινγκτον, Μιχάλης Ιγνατίου, είπε ότι "στις 3 Ιανουαρίου, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ (κορυφαίος οικονομολόγος του ΔΝΤ) εξέδωσε έκθεση μαζί με τον Ντάνιελ Λι (επίσης οικονομολόγο του ΔΝΤ) και, σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, αυτό που έγραψε είναι ένα καταπληκτικό mea culpa. Η εφημερίδα Washington Post υποστήριξε ότι "κορυφαίος οικονομολόγος του ΔΝΤ αναγνώρισε ότι το Ταμείο τίναξε στον αέρα τις προβλέψεις του για την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές οικονομ� �ες, επειδή δεν κατανόησαν πλήρως πως οι προσπάθειες λιτότητας της κυβέρνησης θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την οικονομική ανάπτυξη".

"Μπορείτε να μας πείτε τη θέση του ΔΝΤ, επειδή ο κ. Μπλανσάρ είναι ο κορυφαίος οικονομολόγος εδώ στο ΔΝΤ;" ρώτησε ο δημοσιογράφος.

Έχετε δίκιο, ήταν η απάντηση του Τζέφρι Ράις ο οποίος συμπλήρωσε πως τόσο ο κ. Μπλανσάρ όσο και η κ. Λαγκάρντ έχουν μιλήσει εκτενώς γι' αυτό το θέμα.

Πρέπει να πάμε πίσω το 2010, που όλοι ήταν πολύ αισιόδοξοι στις προβλέψεις τους για την ανάκαμψη της Ελλάδας -όπως επισήμανε- τονίζοντας ότι δεν είχαν συνυπολογίσει την επίπτωση των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής στη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την πολιτική κρίση που επηρέασε την κατάσταση στην Ελλάδα και καθυστέρησε την υλοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών.

Όταν έγιναν φανερές οι συνθήκες και ήταν διαφορετικές, εμείς κινηθήκαμε όσο γρήγορα μπορούσαμε - δήλωσε ο κ. Ράις -, προσθέτοντας χαρακτηριστικά ότι "ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής είναι μόνο μια συνιστώσα για το πως αναλύεται σε κάθε χώρα".

Επίσης, απαντώντας σε ερώτηση για την πρόσφατη συνάντηση στην έδρα του ΔΝΤ του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, με τον Ντέιβιντ Λίπτον, πρώτο αναπληρωτή γενικό διευθυντή του ΔΝΤ, ο κ. Ράις επανέλαβε αυτό που είχε δηλώσει ο εκπρόσωπος του Ταμείου μετά τη συνάντηση ότι είχαν μια "εποικοδομητική και ειλικρινή συζήτηση" για τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.


Πηγή: Έθνος

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

Προσέλαβαν τους φονιάδες της Blackwater ως φρουρούς του ελληνικού Κοινοβουλίου!

Σε δήλωση-βόμβα, ότι η ελληνική κυβέρνηση ανέθεσε σε ιδιωτική εταιρεία παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών την προστασία της Βουλής, προχώρησε ο πρέσβης Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος. Πρόκειται για την εταιρεία «Academi», γνωστή ως «Blackwater», η οποία έχει αναλάβει αποστολές, μεταξύ άλλων στο Ιράκ.

Η αποκάλυψη του διπλωμάτη σε εφημερίδα του Καναδά, εγείρει ζητήματα μείζονος σημασίας που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και την παραβίαση θεμελιωδών αρχών και Συντάγματος. Η κυβέρνηση καθίσταται υπόλογη και όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή, εφόσον ισχύει, πρέπει να παραιτηθούν και να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη.

«Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση ήλθε σε συμφωνία με τη διάδοχη εταιρεία της "Blackwater", προκειμένου να προσλάβει μισθοφόρους για την προστασία του κοινοβουλίου. Στις δημοκρατίες ωστόσο, το Κοινοβούλιο δεν χρειάζεται προστασία», φέρεται να δήλωσε ο κ. Χρυσανθόπουλος.

Διπλωμάτης καριέρας, με πολύ καλές επαφές στις ΗΠΑ, καθώς έχει διατελεί στις μόνιμες αντιπροσωπείες στον ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, στις Βρυξέλλες, στο Τορόντο, στο Πεκίνο, ενώ διορίστηκε το 1993 ως πρώτο Έλληνας πρέσβης στην ανεξάρτητη Αρμενία.

Η διαβόητη μισθοφορική εταιρεία «Blackwater» που μετονομάστηκε σε ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας «Xe» (Ζε), και πρόσφατα σε «Academi» (οι συχνές αλλαγές ονομάτων γίνονται για να ξεχνάει ο κόσμος τις "παρατυπίες" ορισμένων οργανισμών) μπορεί να βρίσκεται σε ένα «κυκλώνα» αποκαλύψεων και νομικών περιπετειών και διώξεων, ωστόσο οι πράξεις της «ξεπλένονται» μέσω προστίμων και μάλιστα για παραβιάσεις του νόμου περί περιορισμών στις εξαγωγές που ισχύουν στις ΗΠΑ.

Πρόστιμο ύψους 42 εκατ. δολαρίων θα καταβάλει η γνωστή ως πρότινος «Blackwater Worldwide» - και από την ωμή δολοφονία 17 Ιρακινών πολιτών στην πλατεία Νισούρ της Βαγδάτης το Σεπτέμβριο του 2007 - σύμφωνα με την εφημερίδα «The New York Times», για εκατοντάδες παραβιάσεις, περιλαμβανομένων της εξαγωγής όπλων που δεν επιτρέπονται στο Αφγανιστάν, την παροχή εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών σε αστυνομικούς στην Ταϊβάν και την μη «εξουσιοδοτημένη» παροχή εκπαίδευσης σε στρατεύματα στο νότιο Σουδάν. Πέντε στελέχη της εταιρείας αν� �ιμετωπίζουν διώξεις για παράνομο οπλισμό, ενώ δύο πρώην εργαζόμενοι της διώκονται για τις δολοφονίες δυο Αφγανών στην Καμπούλ τον Μάιο του 2009.

Εντούτοις, το πρόστιμο δεν επιβάλλεται κατόπιν καταδίκης της εταιρείας αλλά μετά από μακροσκελείς διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη «Academi» και νομικούς στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι οποίες κατέληξαν σε διακανονισμό με αποτέλεσμα η εταιρεία να αποφύγει ποινική δίωξη και κατά αυτό τον τρόπο να μπορεί να συνεχίσει να συμμετέχει σε κυβερνητικούς διαγωνισμούς, όπως ανέφεραν σε παλαιότερο δημοσίευμα τους οι «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με την μεγαλύτερη εταιρεία ιδιωτικού στρατού στον κόσμο, με ένα βεβαρημένο και πολύ αμαρτωλό παρελθόν, με τις διασυνδέσεις της να την αφήνουν αλώβητη ακόμα και από την αμερικανική Δικαιοσύνη.

Ποιος μας εγγυάται ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν θα συμπεριφερθούν στους Έλληνες πολίτες σαν να είναι...Ιρακινοί, και φυσικά ποιός θα αναλάβει την παραδειγματική τιμωρία τους μόλις "ξεφύγουν" εκ των καθηκόντων τους; Η ελληνική Δικαιοσύνη; Μήπως τους έχει υποσχεθεί και σχετική ασυλία η ελληνική κυβέρνηση;

Πώς ο πρόεδρος της Βουλής Ε.Μεϊμαράκης, του οποίου δική του αρμοδιότητα είναι η φύλαξη της Βουλής (υπάρχει αυτοδιοίκητο στην Βουλή και στο θέμα της ασφάλειας και φύλαξής της) έλαβε τέτοια απόφαση; Αν ο πρεσβευτής μας στον Καναδά δεν λέει την αλήθεια, σήμερα κι όλας πρέπει να τον διαψεύσει ο ίδιος ο Ε.Μεϊμαράκης.

Προφανώς η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Βουλής δεν αισθάνονται ασφαλείς από την φύλαξη που παρέχει η Ελληνική Αστυνομία, καθώς όσο να'ναι οι πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι δεν αποτελούν ιδανικούς φύλακες αυτών που τους εξαθλιώνουν.

Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να βγουν να την πουν ευθέως και να κανονίσουμε κι εμείς οι πολίτες τι θα κάνουμε. Διότι αν η Βουλή προσλαμβάνει την Blackwater για φύλαξη οι πολίτες πρέπει να οχυρωθούν στα σπίτια τους και να οπλιστούν με κάθε διαθέσιμο μέσο.

Πριν ακουγόνταν ως φήμη, τώρα όμως είναι δήλωση κρατικού λειτουργού. Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα , που πρέπει άμεσα να διαλευκανθούν, γιατί στο τέλος θα επιβεβαιωθεί ο Πατροκοσμάς για άλλη μια φορά (το οποίο έχει γίνει κουραστικό από άποψη ακρίβειας) όταν είπε "με άλλους θα κοιμηθείτε, και με άλλους θα ξυπνήσετε".

Γιατί ποιός μας εγγυάται, ότι τα καθήκοντα της εταιρείας αυτής σταματούν εδώ, στην Βουλή, και δεν θα επεκταθούν στους δρόμους, των ελληνικών πόλεων.

Ποιος, πλέον θα αμφιβάλει ότι η διάλυση των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας δεν είχε ακριβώς αυτό τον σκοπό, για να αναγκαστούμε να προσφύγουμε σε "ιδιωτικές" λύσεις, γιατί τα ελληνικά στρατεύματα πολεμούν "υπέρ Πίστεως και Πατρίδος" ενώ αυτά της «Blackwater» («Academi») "υπέρ τσέπης και αγορών" και ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ εντολή λάβουν θα την εκτελέσουν χωρίς ηθικούς φραγμούς.

ΠΗΓΗ

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους για την Ελλάδα ζητά ο Αλ. Τσίπρας με άρθρο στη Monde

Να πραγματοπο ιηθεί μια Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους για την Ελλάδα, στα πρότυπα της Διάσκεψης του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας το '53, ζητά ο Αλέξης Τσίπρας με άρθρο του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Monde Diplomatique.

«Ζητάμε ένα μορατόριουμ για την εξυπηρέτηση του χρέους για να αλλάξουμε την Ελλάδα» τονίζει ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για τη «μόνη ρεαλιστική λύση» και τονίζει ότι η ακύρωση του Μνημονίου αποτελεί προϋπόθεση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Παράλληλα, επιτίθεται στο εγχώριο πολιτικό κατεστημένο, υπογραμμίζοντας ότι οι εστίες της σπατάλης δημοσίου χρήματος (κόστος δημοσίων έργων, διαπλοκή, φοροδιαφυγή) παραμένουν άθικτες.

Ο κ. Τσίπρας χαρακτηρίζει ως πιο επείγουσα από ποτέ την ανάγκη εξεύρεσης μιας συνολικής και οριστικής λύσης του χρέους, και επαναλαμβάνει ότι προϋπόθεση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση είναι η ακύρωση του μνημονίου.

Επίσης, υπενθυμίζει τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για «σημαντική διαγραφή της ονομαστικής αξίας του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους» της Ελλάδας και για μορατόριουμ στην εξυπηρέτησή του, ώστε τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν να διοχετευτούν στην προσπάθεια για την ανάκαμψη της οικονομίας. Τα μέτρα αυτά, όπως επισημαίνει, θα πρέπει να συνοδευτούν «με προοδευτικές, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στόχο θα έχουν τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου». «Το ξεπέρασμα της κρίσης προϋποθέτει τη ρήξη με το παρε� �θόν της χώρας, το οποίο την προκάλεσε», σημειώνει, προσθέτοντας ότι ένα τέτοιο σχέδιο «δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο από ένα κόμμα ανεξάρτητο από τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία που κρατάει όμηρο το κράτος, από τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες».

Αναλυτικά, το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην Monde Diplomatique έχει ως εξής:

Φεβρουάριος 1953. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας καταρρέει από το χρέος και απειλεί να παρασύρει το σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών. Ανήσυχοι για την τύχη τους, οι πιστωτές της –ανάμεσά τους και η Ελλάδα- προκρίνουν το αυτονόητο : ότι η πολιτική της « εσωτερικής υποτίμησης », δηλαδή της αφαίρεσης εισοδημάτων, πόρων και δυναμικής από την οικονομία, επ' ουδενί δεν διασφαλίζει την αποπληρωμή των χρεών της. Μάλλον στο αντίθετο οδηγεί. Και γι' αυτό συνέδεσαν την αποπληρωμή με την πραγματική δυνατότητ α της οικονομίας να αποπληρώσει.

Στην έκτακτη Διάσκεψη που έγινε στο Λονδίνο, 21 χώρες αποφάσισαν να απαλλάξουν τη Γερμανία από το, περίπου, 60% του συσσωρευμένου ονομαστικού χρέους της. Τη διευκόλυναν, επιπλέον, με πενταετές μορατόριουμ στην αποπληρωμή των χρεολυσίων (1953-1958), « ρήτρα ανάπτυξης » στο σταθερό ποσό των έκτοτε ετήσιων πληρωμών και τριακονταετή χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής. Η Διάσκεψη του Λονδίνου αντέστρεψε τη λογική της Συνθήκης των Βερσαλλιών και έθεσε τις βάσεις της μεταπολεμικής ανάπτυξης της τότε Δυτικής Γερμανία� �.
Αυτό ακριβώς προτείνει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Να αντιστρέψουμε τις μικρές, ξεχωριστές Συνθήκες των Βερσαλλιών που επιβάλλει το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε σε κάθε χώρα του ευρωπαϊκού νότου με πρόβλημα δανεισμού. Και να εμπνευστούμε από μία εκ των διορατικότερων στιγμών στην ιστορία της μεταπολεμικής Ευρώπης.

Τα προγράμματα « διάσωσης » του ευρωπαϊκού νότου απέτυχαν, σκάβοντας πηγάδια χωρίς πάτο, τα οποία οι πολίτες καλούνται να γεμίσουν. Η εξεύρεση μιας συνολικής, συλλογικής και οριστικής λύσης του χρέους είναι πιο επείγουσα από ποτέ. Και κανείς ποτέ δεν θα κατανοήσει την εγκατάλειψη ενός τέτοιου στόχου μόνο και μόνο για την εξασφάλιση της επανεκλογής της γερμανίδας καγκελαρίου.
Σ' αυτό το πλαίσιο, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Χρέους, κατά το προηγούμενο της Διάσκεψης του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας το 1953, είναι η μόνη ρεαλιστική και συμφέρουσα λύση για όλους. Είναι η ολοκληρωμένη απάντηση στην κρίση χρέους και την αποτυχία των ευρωπαϊκών πολιτικών.

Ζητάμε για την Ελλάδα :

*Σημαντική διαγραφή της ονομαστικής αξίας του συσσωρευμένου δημόσιου χρέους της. *Μορατόριουμ στην εξυπηρέτησή του, ώστε τα κονδύλια που θα εξοικονομηθούν να διοχετευτούν αμέσως στην προσπάθεια για την ανάκαμψη της οικονομίας. « Ρήτρα ανάπτυξης », ώστε τα τοκοχρεολύσια να μην πνίγουν στη γένεσή της την οικονομική ανάκαμψη. *Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, χωρίς τα σχετικά κονδύλια να προσμετρούνται στο δημόσιο χρέος της χώρας.

Τα μέτρα αυτά πρέπει να συνοδευτούν με προοδευτικές, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που στόχο θα έχουν τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου. Το ξεπέρασμα της κρίσης προϋποθέτει τη ρήξη με το παρελθόν της χώρας, το οποίο την προκάλεσε. Προϋποθέτει την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισονομίας, της διαφάνειας, με μία λέξη, της Δημοκρατίας. Ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να εφαρμοστεί παρά μόνο από ένα κόμμα ανεξάρτητο από τη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία που κρατάει όμηρο το κράτος, από τους κρατικοδί αιτους επιχειρηματίες, τους διαπλεκόμενους και φοροαπαλλασσόμενους εφοπλιστές, τους ξεπεσμένους καναλάρχες και τους πολυπράγμονες και χρεοκοπημένους τραπεζίτες. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση για το 2012, της αξιόπιστης μη κυβερνητικής οργάνωσης « Διεθνής Διαφάνεια », η Ελλάδα είναι η πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης.

Τα μέτρα αυτά αποτελούν τη μόνη οριστική εναλλακτική λύση στη διόγκωση του δημόσιου χρέους στο σύνολο της Ευρωζώνης. Με τον μέσο όρο να ξεπερνάει το 90% του αθροιστικού ΑΕΠ της. Κι αυτό είναι που μας κάνει αισιόδοξους : Το σχέδιό μας θα γίνει πραγματικότητα γιατί η κρίση ήδη διαβρώνει και τον λεγόμενο « σκληρό πυρήνα » της Ευρωζώνης. Και όσο αργεί αυτή η λύση, τόσο μεγαλύτερο το οικονομικό και κοινωνικό κόστος για όλους μας, όχι μόνον για την Ελλάδα, αλλά και για τη Γερμανία και για όλη την Ευρωζώνη.
Η δωδεκαετής λειτουργία της Ευρωζώνης ως απλής νομισματικής ένωσης, με δομή εμπνευσμένη από το νεοφιλελεύθερο δόγμα, δηλαδή, χωρίς οικονομική και πολιτική αντιστοίχιση, κατέστησε τα εμπορικά ελλείμματα των χωρών του Νότου της ανεστραμμένο είδωλο των πλεονασμάτων του Βορρά. Εξάλλου, το ενιαίο νόμισμα διευκόλυνε τη Γερμανία να αποθερμάνει την οικονομία της μετά την « ακριβή » επανένωση του 1990.

Η κρίση ανέτρεψε την ισορροπία κόστους-οφέλους από αυτόν τον άτυπο ενδοευρωπαϊκό επιμερισμό πολιτικών. Το Βερολίνο αντέδρασε εξάγοντας τη συνταγή της λιτότητας, παγιώνοντας, έτσι, την κοινωνική πόλωση στο εσωτερικό των κρατών-μελών του Νότου και την οικονομική ένταση στο εσωτερικό της ίδιας της Ευρωζώνης. Δημιουργείται πλέον ο άξονας πιστωτικού Βορρά-χρεωστικού Νότου, ως συνέπεια ενός ιδιοτελούς για τον Βορρά νέου καταμερισμού εργασίας. Ο Νότος ειδικεύεται σε προϊόντα και υπηρεσίες εντάσεως εργ� �σίας, με χαμηλές αμοιβές, ο Βορράς ξεχύνεται στην κούρσα της ανταγωνιστικότητας της υψηλής ποιότητας και της καινοτομίας, με χαμηλό κόστος παραγωγής ανά μονάδα προϊόντος και υψηλές αμοιβές.

Η πρόταση του προέδρου του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών, Χανς Πέτερ Κάιτελ, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο « Der Spiegel Online », να μετατραπεί ολόκληρη η Ελλάδα σε « ειδική οικονομική ζώνη » [1] της Ευρωζώνης, είναι ενδεικτική της πραγματικής στόχευσης του μνημονίου. Το οποίο εντείνεται και επεκτείνεται, τουλάχιστον έως το 2020. Παρόλο που, ως δημοσιονομική συνταγή, έχει αποτύχει παταγωδώς. Όπως όλη η Ευρώπη πλέον παραδέχεται και το ΔΝΤ ομολογεί. Για τους εμπνευστές του, όμως, έχει πετύχει ως μέσο για την επ ιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου στη χώρα. Και την υποβάθμισή της σε αποικία χρέους της Ευρωζώνης.

Η ακύρωση του μνημονίου είναι, άρα, προϋπόθεση για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση. Το φάρμακο είναι θανατηφόρο –δεν είναι η δόση, όπως ισχυρίζονται κάποιοι στην Ευρώπη.

Και, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να κοιτάξουμε κατάματα τα πραγματικά αίτια της δημοσιονομικής κρίσης στη χώρα. Οι εστίες της ουσιαστικής και μεγάλης σπατάλης δημόσιου χρήματος παραμένουν άθικτες. Για παράδειγμα, το κόστος κατασκευής οδών ανά χιλιόμετρο είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Το μέγεθος των σχετικών κονδυλίων υποδηλώνει και την έκταση της σπατάλης. Και μάλιστα, τη στιγμή που τα δημόσια έσοδα από τα διόδια των εθνικών οδών της χώρας έχουν εκχωρηθεί από το κράτος στους εργολάβους. Ή, ακριβέστε� �α, στον « εθνικό εργολάβο ». Ως προπληρωμή για αυτοκινητοδρόμους, η κατασκευή των οποίων έχει διακοπεί.

Η διεύρυνση των ανισοτήτων δεν είναι δημοσιονομική παρενέργεια. Είναι εργαλείο άσκησης πολιτικής. Στο φορολογικό σύστημα απεικονίζεται η πελατειακή-ανταποδοτική σχέση ανάμεσα στο οικονομικό-επιχειρηματικό κατεστημένο και το πολιτικό σύστημα. Είναι διάτρητο από στοχευμένες, χαριστικές απαλλαγές και εξαιρέσεις για το καρτέλ της ολιγαρχίας. Η φοροδιαφυγή είναι λειτουργική για το πολιτικό κατεστημένο. Είναι η άτυπη σύμβαση της διαπλοκής και της αμοιβαίας στήριξης ανάμεσα στο καρτέλ της οικονομικ ής ολιγαρχίας και τον μεταπολιτευτικό δικομματισμό της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό δεν εξοικονομούνται οι αναγκαίοι πόροι από αυτές τις πηγές. Παρά μόνο από τη διαρκή μείωση μισθών και συντάξεων.

Το εγχώριο πολιτικό κατεστημένο, που επιβίωσε οριακά από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου υλοποιώντας τη στρατηγική του φόβου για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, αναπνέει με τον πνεύμονα της διαφθοράς. Το δύσκολο έργο τής διάρρηξης της ανίερης συμμαχίας των πολιτικών και οικονομικών κύκλων –ένα θέμα που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα– θα αποτελέσει μία από τις προτεραιότητες μιας λαϊκής κυβέρνησης υπό τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ.

Ζητάμε, λοιπόν, ένα μορατόριουμ στην εξυπηρέτηση του χρέους για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Χωρίς αυτό, απόπειρα για βιώσιμη δημοσιονομική εξυγίανση θα θυμίζει τον Σίσυφο. Μόνον που, αυτή τη φορά, το δράμα του δεν αφορά μόνον την αρχαία Κόρινθο. Αφορά όλη την Ευρώπη.

ΠΗΓΗ

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

It’s the Goldman Sachs, boss...

Ο διάσημος νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν έχει καταγγείλει στη στήλη του στους New York Times ότι:
«Η Goldman είναι πολύ καλή σε ό,τι κάνει. Δυστυχώς, όμως, ό,τι κάνει είναι κακό για την Αμερική».
Βαρύγδουπες διαπιστώσεις. Αλλά, εντάξει... O Κρούγκμαν τις έκανε καταγγέλλοντας τον Πόλσον όταν ξέσπασε το τραπεζικό κραχ στις ΗΠΑ που διέλυσε και την οικονομία, ενώ το τσουνάμι έπληξε και την Ευρώπη.

Τον Ιούνιο του 2006 ο Tζορτζ Mπους επέλεξε τον σκληρότερο τραπεζίτη της Wall Street: Tον Xένρι «Xανκ» Πόλσον, που ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs. Οντως, ο Πόλσον αποδείχθηκε ο «μοιραίος» υπουργός στη «μοιραία» θέση. Στα χέρια του έσκασε η φούσκα των κορυφαίων τραπεζών της Wall Street προκαλώντας το μεγαλύτερο τραπεζικό κραχ από το 1930, που βύθισε την αμερικανική οικονομία.

Αν αυτή ήταν η διαπίστωση για την κρίση του 2008 στις ΗΠΑ, τότε η διαπίστωση πως είναι «συνυπεύθυνη για την κατάρρευση της Ελλάδας» έχει βαρύνουσα σημασία! Ο Florian Wettstein, καθηγητής στο διάσημο Πανεπιστήμιο του St Gallen της Ελβετίας, σε συνέντευξή του στην Badische Zeitung, αλλά και σε σχετική έκθεση αξιολόγησης, διατύπωσε την άποψη ότι «η Goldman Sachs είναι συνυπεύθυνη για την κρίση της Ελλάδας».
Το τμήμα Οικονομικής Ηθικής του Πανεπιστημίου του St Gallen επικεντρώνει εξ αντικειμένου την κριτική του σε στάσεις στην οικονομία, τις οποίες αξιολογεί ως ηθικά αμφισβητήσιμες. Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής συνέταξε έκθεση, που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Goldman Sachs συνέβαλε αποφασιστικά στην πρόκληση της κρίσης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Πυρήνα της κριτικής του Wettstein αποτελεί η συγκάλυψη του ύψους του ελληνικού χρέους από την κυβέρνηση Σημίτη με τη συνδρομή του μεγάλου τραπεζικού ομίλου. Παρ' ότι αυτό συνιστά συνήθη τακτική με� �άλων τραπεζών και συστημικό πρόβλημα, το μέγεθος και η σημασία της Goldman Sachs, οι πρακτικές της οποίας αντανακλούν στη διεθνή πολιτική, δικαιολογούν κατ' αυτόν τη θέση υψηλότερων στάνταρ για τη δική της πρακτική.

Η καταδικαστική αξιολόγηση της Goldman Sachs από τον Florian Wettstein με παράδειγμα τη συμμετοχή της στην απόκρυψη του ελληνικού χρέους, που επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα, αποτελεί μελανό σημείο. Την περασμένη Παρασκευή η στήλη έκανε μια μικρή αναφορά. Ας υπενθυμίσουμε, λοιπόν, ξανά τα εξής θλιβερά για τα οποία πλήρωσε ο ελληνικός λαός:

Στο πλαίσιο των προσπαθειών μείωσης του χρέους, η Ελλάδα χρησιμοποίησε τα γνωστά σε όλες τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης currency swaps. Το συγκεκριμένο «εργαλείο» δούλεψε στην Ελλάδα ως εξής: Χρέος ύψους 10 δισ. σε δολάρια και γιεν μετατράπηκε σε ευρώ, με κορυφαίο διαμεσολαβητή την Goldman Sachs. H αμερικανική τράπεζα κέρδισε τότε από το συγκεκριμένο ντιλ με την κυβέρνηση Σημίτη 400 εκατ. δολάρια και πέτυχε το 2000 και το 2001 με τα currency swaps να μειώσει το χρέος κατά 2,8 δισ. ευρώ. Το περίεργο και αξιοσημείωτο είναι ότι για πολλά χρόνια μετά το 2001 (που έγινε το swa p) η αμερικανική τράπεζα είχε προνομιακή πρόσβαση έως το 2010 σε γραφεία υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Στον ισολογισμό για το έτος 2010, που κατατέθηκε το φθινόπωρο του 2011 στη Βουλή από τον τότε υπουργό Οικονομικών Ευ. Βενιζέλο, αναφέρεται ότι τη συγκεκριμένη χρονιά «το εκτός αγοράς» swap πρόσθεσε στο χρέος 5,2 δισ. ευρώ. Ηταν η χρονιά που το ποσό καταγράφηκε επίσημα στο χρέος, ύστερα από πιέσεις που άσκησαν η Eurostat και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αν στο ποσό αυτό προσθέσουμε και τους τόκους (περίπου 300.000.000 ετησίως έως το 2037), το σύνολο του � �όστους που θα καταβάλει η χώρα για το swap θα ανέλθει στα 16 δισ. ευρώ. Πρόκεται, όντως, για λεφτά του ελληνικού λαού... που κέρδισε επαξίως η Goldman Sachs.

Φαίνεται πως ζήλεψε και η Μόσχα, αφού ανέθεσε στην Goldman Sachs να βελτιώσει την («βρώμικη» άραγε;) εικόνα της στα μάτια ξένων επενδυτών, όπως ανακοινώθηκε προχθές στον διεθνή Τύπο. Η Ρωσία μπορεί να έχει έσοδα δισεκατομμυρίων ευρώ τον χρόνο από τους υδρογονάνθρακες, το δημόσιο χρέος της να είναι μόλις το 11% του ΑΕΠ και η οικονομία της να αναπτύχθηκε με ρυθμό 3,7% το 2012, παρ' όλα αυτά όμως δεν αποτελεί ελκυστικό στόχο για τους επενδυτές. Το πρόβλημα ανέλαβε να επιλύσει η Goldman Sachs, σύμφωνα με δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας Vedomosti. 

Της Ζέζας Ζήκου

Πηγή: http://www.ramnousia.com/

Στουρναρα είπες χθες στην Σταη ότι δεν εχεις πέσει έξω στις προβλέψεις σου;;

 Περίμενες 1δις και πήρες 36εκ απο το πετρέλαιο θέρμανσης.. πόσο μέσα έπεσες λοιπόν;
Πηγή: http://piperistostoma.blogspot.com/