Ο "αντιρατσιστικός" νόμος ποινικοποιεί την σκέψη, καταπατά την ελευθερία του λόγου, φιμώνει την αλήθεια.
Οι ιδέες δεν φυλακίζονται!
Δείτε το βίντεο...
απο το ideapolis.info
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
Thursday, May 30, 2013
Η αλήθεια δεν φιμώνεται...Βίντεο για το "αντιρατσιστικό" νομοσχέδιο.
Ο "αντιρατσιστικός" νόμος ποινικοποιεί την σκέψη, καταπατά την ελευθερία του λόγου, φιμώνει την αλήθεια.
Οι ιδέες δεν φυλακίζονται!
Δείτε το βίντεο...
απο το ideapolis.info
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
Ο Γιώργος Κατίδης σχολίασε την ταινία «Μαθήματα Αμερικάνικης Ιστορίας»: «Κακό πράγμα η αμάθεια»
Ο νεαρός μεσοεπιθετικός φαίνεται πως πήρε το μάθημά του, αν κρίνουμε από ένα ποστάρισμά του στο Twitter. Σε αυτό σχολίασε την ταινία «Μαθήματα αμερικανικής ιστορίας», που παρουσιάζει τα καταστροφικά αποτελέσματα του ναζισμού ή του φασισμού στους αμαθείς νέους.
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
ΙΣΠΑΝΙΑ: Η υπουργός παιδείας αφαιρεί από τα σχολεία κάθε αναφορά σε «Χριστούγεννα» και «Μεγάλη Εβδομάδα» για να μην «προβάλλονται» οι μη χριστιανοί .
Η περιφερειακή κυβέρνηση της Αστούριας έστειλε μια εγκύκλιο στα σχολεία ζητώντας να αφαιρεθεί κάθε αναφορά για τα Χριστούγεννα από τα ημερολόγια του σχολείου και να αντικατασταθεί με τον όρο "χειμερινές διακοπές"
* Η επαρχία των Αστουριών βρίσκεται στο βορρά της Ισπανίας και είναι μια από τις 17 αυτόνομες κοινότητες (περιφέρειες) της Ισπανίας. Οι πιο σημαντικές πόλεις είναι η πρωτεύουσα το Οβιέδο και η Χιχόν. Η κυβέρνηση της Αστούριας έχει αποφασίσει να βάλει το χέρι της στην εξάλειψη των χριστιανικών πολιτιστικών ριζών της Ισπανίας.
Η Υπουργός Παιδείας της περιφερειακής κυβέρνησης Dona Ana González Rodríguez, απέστειλε εγκύκλιο σε όλα τα σχολεία που υπάγονται στη δικαιοδοσία της, ζητώντας τους να αφαιρέσουν τους όρους "Χριστούγεννα" και "Μεγάλη Εβδομάδα" από το σχολικό ημερολόγιο. Η κ. Gonzalez (φώτο) θέλει όλες οι αναφορές στον Χριστιανισμό να αντικατασταθούν με τα αντίστοιχα "χειμερινές διακοπές" και "τέλος της δεύτερης περιόδου των διακοπών" που είναι όροι αποδεκτοί από όλους, συμπεριλαμβανομένων των μη χριστιανών.
Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα όμως.
Η απόφαση αυτή ελήφθη χωρίς καμία διαβούλευση με τα εν λόγω σχολεία και τους γονείς. Φυσικά, το Παρατηρητήριο για τη Θρησκευτική Ελευθερία και την Ελευθερία Συνείδησης (OLRC), ζήτησε από την κα Γκονζάλες να λάβει υπόψη το λαϊκό συναίσθημα και να σεβαστεί την παράδοση και την κάλεσε να εργαστεί για να εξασφαλιστεί ότι οι νέοι θα λάβουν μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση που είναι τόσο αναγκαία .
Η εκπρόσωπος του ORLC Maria Garcia επέκρινε τις άοκνες προσπάθειες της κα Γκονζάλες να κάνει τους ανθρώπους στην Ισπανία να ξεχάσουν τις χριστιανικές ρίζες της Ισπανίας. Σύμφωνα με την σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πριγκιπάτου της Αστούριας, η απόφαση αυτή ελήφθη έτσι ώστε «να μην πληγωθούν οι ευαισθησίες των ανθρώπων» (!).
"Οι «γιορτές» πάντα ονομάζονται Χριστούγεννα και Μεγάλη Εβδομάδα / Πάσχα και κανείς δεν έχει προσβληθεί από αυτό", υποστήριξε η ORLC. "Η υπουργός της Αστούρια σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να επιτύχει αυτή την «εβδομάδα του τίποτα» χωρίς διαβούλευση με τις κορυφαίες προσωπικότητες της εκπαιδευτικής κοινότητας. Στο ORLC δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς ακριβώς οι ευαισθησίες των ανθρώπων προσβάλλονται και ζητάμε από την Dona Ana González να μας εξηγήσει τους λόγους".
«Η ORLC καλεί, συνεπώς, την υπουργό να παραιτηθεί από τις κοσμικές φιλοδοξίες της, και να δει ότι η Ισπανία είναι μια χώρα με χριστιανικές ρίζες, οι οποίες δεν μπορούν να ξεχαστούν από τη μια στιγμή στην άλλη», πρόσθεσε η Maria Garcia. Κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι η διαδικασία ανακατάληψης της χώρας από τους Βορειο-Αφρικανούς μουσουλμάνους εισβολείς πριν από πολλούς αιώνες άρχισε στην Αστούριας.
Η σοσιαλιστική κυβέρνηση της Αστούριας αντιγράφει αυτό που πολλές άλλες ευρωπαϊκές σοσιαλιστικές κυβερνήσεις φαίνεται να κάνουν. Υπήρξε μια έντονη αντιπαράθεση στο Βέλγιο τις τελευταίες εβδομάδες, σχετικά με μια υπουργική εγκύκλιο που απαγορεύει τους ανθρώπους να λένε για «Πάσχα», αντικαθιστώντας το με το "διακοπές της άνοιξης". Και εκεί η δικαιολογία ήταν η ανάγκη τα εκκοσμικευμένα δημόσια ιδρύματα να μην "προσβάλλουν" τους μη χριστιανούς μετανάστες.
Οι εθνικιστές της Φλάνδρας και οι Βαλόνοι εθνικιστές έχουν μιλήσει εναντίον των απανωτών προσπαθειών να καταστραφεί η χριστιανική κληρονομιά του Βελγίου.
redskywarning.blogspot.gr
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
Αγρίνιο-Επίθεση αγνώστων σε club που συχνάζουν αντιεξουσιαστές.
agriniopress.gr
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
Σε σχετικά κοντινή απόσταση... από τη Γη θα περάσει αστεροειδής διαμέτρου 2,7 χιλιομέτρων..
5,8 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη ή περίπου 15 φορές την απόσταση μεταξύ της Γης και της Σελήνης, ανακοίνωσε η NASA.
Ο αστεροειδής τον οποίο οι αστρονόμοι έχουν βαφτίσει 1998 QE2, θα πλησιάσει πιο κοντά στη Γη στις 31 Μαΐου στις 20:59 GMT, σύμφωνα με τη NASA. Ο αστεροειδής έχει ενδιαφέρον για τους επιστήμονες που εστιάζουν στα ουράνια σώματα που δυνητικά μπορούν να είναι απειλητικά για τη Γη, καθώς οι επιστήμονες προσπαθούν να ξεκλειδώσουν τα μυστικά αυτών των "επισκεπτών".
«Ο αστεροειδής 1998 QE2 είναι στόχος μεγάλου ενδιαφέροντος για το ραδιοτηλεσκόπιο Goldstone στην Καλιφόρνια και το τηλεσκόπιο Arecibo στο Πουέρτο Ρίκο, επειδή ελπίζουμε να πάρουν εικόνες υψηλής ανάλυσης που μπορεί να αποκαλύψουν πολλά χαρακτηριστικά της επιφάνειάς του» ανέφερε ο αστρονόμος Λάνς Μπένερ ανώτερος επιστημονικός σύμβουλος του ραντάρ Goldstone.
Οι εικόνες από τα τηλεσκόπια αυτά μπορεί να δείξουν καθαρά ένα τμήμα του αστεροειδούς.
Ο αστεροειδής 1998 QE2 ανακαλύφθηκε στις 19 Αυγούστου του 1998 από τους αστρονόμους του ερευνητικού προγράμματος των αστεροειδών στο Νέο Μεξικό.
Στις 15 Φεβρουαρίου, ένας αστεροειδής διαμέτρου 45 μέτρων είχε περάσει σε απόσταση 27.000 χιλιομέτρων από τη Γη την ίδια ημέρα που ένας μετεωρίτης είχε διαλυθεί στην ατμόσφαιρα πάνω από τη Ρωσία, τραυματίζοντας χίλια άτομα.
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
«Για ένα πουκάμισο αδειανό», για ένα Μνημόνιο
Του Στέλιου Παπαθεμελή
Η πολιτική του Μνημονίου είναι ολοκληρωτικά αδιέξοδη. Το γνωστό Ινστιτούτο Bruegel (Πιζανί – Φερύ, Σαπίρ, Βούλφ) μάς αποκαλεί «το πειραματόζωο της Ευρωζώνης» και αποφαίνεται ότι το ελληνικό Μνημόνιο ανήκει στο 1% των περισσότερο αποτυχημένων, από τα 159 που εφάρμοσε διεθνώς το ΔΝΤ. Ενώ αποκαλύπτει τις αλχημείες που μεθοδεύτηκαν με το περιβόητο PSI, που αν και το ζήτησε τον Ιούλιο του 2011, ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2012, καθυστέρηση που δημιούργησε προνομιούχους και χαμένους, με δυσμενείς συνέπειες στη βιωσιμότητα του χρέους. Δανειζόμαστε για να πληρώσουμε τους δανειστές, διογκώνοντας το χρέος. Ως πότε και ως πού; Αυτή η ιστορία, όπως ομολογούν και οι ξένοι, «δεν βγαίνει», εις πείσμα της τεχνικής αισιοδοξίας που επιχειρούν να κατασκευάσουν τα εγχώρια παπαγαλάκια. Γι' αυτό δεν πάει άλλο…
Οι ιθύνοντες Ευρωένωσης και Ευρωζώνης λειτουργούν όχι ως πολιτικός Οργανισμός συνοχής και αλληλεγγύης, αλλά ως … συνδικάτο εγκλήματος. Τουλάχιστον απέναντί μας και της Κύ πρου. Ο Δημοσθένης (Α΄ Ολυνθιακός 15) μάς είχε προειδοποιήσει. «Οι δανειζόμενοι ραδίως (= επιπόλαια) επί μεγάλοις τόκοις, μικρόν ευπορήσαντες χρόνον (= αφού λιγάκι ευπορήσουν) και των αρχαίων απέστησαν (= χάνουν και την παλιά τους περιουσία).
Μελανός ο απολογισμός: ανάκαμψη μηδέν, ανεργία στο ζενίθ, ανισότητες αφόρητες. Η φτώχεια και η ανασφάλεια είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών του ευρωδιευθυντηρίου. Θέλουν να σώσουν το ευρώ με Ιφιγένειες Ελλάδα – Κύπρο.
Αξιώνουν να μειωθεί το έλλειμμά μας στο 4,5% ως το 2016. Το ευχολόγιο της Έκθε� �ης του ΔΝΤ φαντάζεται «χωρίς νέες οριζόντιες περικοπές», αλλά αυτοαναιρούμενο καταλήγει ότι «η χώρα θα χρειασθεί και άλλα διαρθρωτικά μέτρα για να φθάσει σ' αυτόν τον στόχο». Ο εστί μεθερμηνευόμενον: διαρθρωτικά = νέες περικοπές!
Οι διαχειριστές της μοίρας μας αδυνατούν να δώσουν σε δυο υποζύγια άχυρο. Με πληθωρισμό κάτω της μισής μονάδος και με μοναδιαίο κόστος εργασίας κάτω του μισού οι τιμές καλπάζουν ακάθεκτες στα ύψη. Αυτό δείχνει ότι το καρτέλ της διατροφικής αλυσίδας λεηλατεί παντοδύναμο και ατράνταχτο.
Οι πολίτες , μέσα στην κατάθλιψή τους, έχουν παραιτηθεί από την ελπίδα εξόδου. Προσδοκούν απλά τον πολυπόθητο «πάτο». Όμως, πόσο κάτω ακόμη πρέπει να κατρακυλήσουμε για να τον βρούμε; Τελικά,
«τόσος πόνος, τόση ζωή,
πήγαν στην άβυσσο
για ένα πουκάμισο αδειανό…» (Σεφέρης)
Για το περιβόητο Μνημόνιο...
Άνω σχώμεν τας καρδίας! Ο ευρωπαϊκός Νότος βασανίζεται στην ίδια με μας υψικάμινο, όσο όμως οι πιστές στο σύστημα ηγεσίας του κινούνται δουλικά, οι λαοί οφείλουν να λειτουργήσουν εξεγερτικά. Στην Ευρώπη ωστόσο, α� �ό τη Γαλλική Επανάσταση ως το Μάη του '68, οι μεγάλες αλλαγές ξεκίνησαν από τη Γαλλία που την τελευταία περίοδο κοιμάται κι ονειρεύεται …
Αγουροξυπνημένος ο Ολλάντ παρουσίασε προχθές τα 4 βήματα για την ανάπτυξη της Ευρώπης.
Μακάρι αυτό να είναι αρχή μετανοίας. Πάντως, για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή!
Στέλιος Παπαθεμελής
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
Προς Ελληνική TV: Είναι αργά για δάκρυα. Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου
Μίλησα με μια κυρία, δημοσιογράφο και τηλεπαρουσιάστρια, από εκείνες που βλέπετε κάθε μέρα στην μικρή οθόνη όσοι από εσάς επιμένετε να βλέπετε ακόμα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. Σας διαβεβαιώ ότι πρόκειται περί σκεπτόμενης γυναίκας, καλών προθέσεων, φιλικού χαρακτήρα, και σεβαστή στον χώρο της και στην κοινωνία. Καμία σχέση δεν έχει με μικροαστή τηλε-σταρ ανθυποφασίστρια όπως είναι τόσες και τόσες άλλες τηλε-περσόνες. Δεν θα σας αποκαλύψω το όνομα της, σεβόμενος την άρνηση της να μιλήσει δημόσια. Καμιά φορά όμως, εκείνα που λέγονται από α νώνυμα χείλη, μεταφέρουν την αλήθεια πολύ πιο ωμά από ό,τι υπογράφεται με όνομα και διεύθυνση.
Ελάχιστες αλλά περιεκτικές λέξεις από κάποιον που γνωρίζει περισσότερα από οποιονδήποτε περί των παρασκηνίων στα πλήρως απαξιωμένα τηλεοπτικά κανάλια. Δεν είναι όμως η καταγγελία περί διαφθοράς εκείνο που σοκάρει – είναι τετριμμένη κοινοτοπία να κατηγορείς τους εργαζόμενους στην τηλεόραση περί συνειδησιακής διαφθοράς και δημοσιογραφικής λιποψυχίας. Πρόκειται περί υπαλλήλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στην υπηρεσία των εργολάβων στους οποίους ανήκουν. Όσον αφορά την κρατική ΕΡΤ, είναι στην υπηρεσία της κυβέρνησης. Η προκαθορισμ� �νη θέση των στελεχών της δεν αθωώνει βέβαια την συνολική επιχείρηση που επανδρώνουν ως μια απόπειρα να μεταμφιεστούν σε επίσημη ενημέρωση, κάτι εντελώς διαφορετικό από επίσημα όργανα εκείνων που εκπροσωπούν. Δημόσιες σχέσεις κάνουν, και είναι προκλητικό να δηλώνουν ότι είναι δημοσιογράφοι, δηλαδή ψύχραιμοι παρατηρητές και καταγραφείς της αλήθειας – όπως την αντιλαμβάνεται ένας ανθρωπιστής με συνείδηση περί δικαιοσύνης, ισονομίας και ελευθερίας.
Μια δεύτερη παρατήρηση περί των δηλώσεων της προαναφερθείσας μυστηριώδους κυρίας έχει να κάνει με την υποβόσκουσα αποδοχή του έκνομου αυτού καθεστώτος. Διαπιστώνοντας πως οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, συνάδελφοι της είναι διεφθαρμένοι, και παραχαράσσουν τον ρόλο τους ως δημοσιογράφοι, ισοδυναμεί με το να δηλώνεις μάρτυρας ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας και παρ' όλα αυτά ό,τι έχεις δει να μένει μόνο στις ψιθυριστές εκμυστηρεύσεις κατ' ιδίαν. Δηλαδή, περιορίζεις τις καταγγελίες στην σφαίρα του ιδιωτικού κουτσομπολιού ενώ οφ είλεις να αναλάβεις τόσο την ευθύνη των λεγομένων σου ως δημόσιο πρόσωπο, όσο και πολίτης που διεκδικεί την διαφάνεια σε ένα τόσο ζωτικό τμήμα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης – εκείνο των Μ.Μ.Ε.
Ακόμα και αν έχουν ξεφύγει εντελώς, ας μην γελιόνται οι καναλάρχες και μεγαλοκαρχαρίες που τους πληρώνουν. Δημοσίας ωφελείας οφείλουν να είναι τα σεβαστά τους ιδρύματα, και αυτό επειδή πρέπει να εξιλεωθούν για δύο πολύ σοβαρές αμαρτίες τους απέναντι στη κοινωνία. Όχι, δεν εννοώ την προδοσία των συμπατριωτών τους. Ας αφήσουμε τις ιδεολογικές διαφορές κατά μέρος και ας μιλήσουμε την αγαπημένη τους γλώσσα των αριθμών. Ευθύνες απέναντι στην κοινωνία που τους ανέχεται έχουν, αφ' ενός επειδή λειτουργούν με την ανοχή μη καταβολής φόρων � �αι ασφαλιστικών εισφορών στο κράτος σε ύψος δις ευρώ. Αφ'ετέρου επειδή δέχονται τον εκβιασμό της κάθε κυβέρνησης που τους υπενθυμίζει ότι λειτουργούν σε συχνότητες χωρίς άδεια, ως εκ τούτου δεν μπορούν και να πολυμιλάνε εναντίον κυβερνητικής πολιτικής ή προσώπων.
Οι αυτονόητες ευθύνες αυτής της πιάτσας είναι ένα αίτημα τόσο παλιό όσο και η μεταπολιτευτική πραγματικότητα στην οποία έλαβε διαστάσεις Γκεμπελικής ονείρωξης το μέγεθος της επιρροής των Μ.Μ.Ε. στην Ελληνική κοινωνία. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι παθολογίες πρέπει και να ανανεώνεται από γενιά σε γενιά. Για εκείνους που φοβούνται τη φίμωση τους, ας μην ανησυχούν - δεν είναι η πολυφωνία των Μ.Μ.Ε. κάποιο ακλόνητο δημοκρατικό άλλοθι, όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Ούτως ή άλλως ακυρώνεται κάθε έννοια σοβαρότητας όταν αντιπαρατίθεται με κύριους που δηλώνουν λάτρεις γοτθικών γραμματοσειρών προκειμένου να αλλάξουν θέμα συζήτησης από τα προφανώς ναζιστικά τους τατουάζ. Και εννοείται, δεν είναι πρωτεύον πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας η ψυχασθενική εμμονή και οι κουτοπόνηροι ελιγμοί κάποιου οργανωμένου εγκληματία Νεοναζιστή. Υπάρχει εισαγγελέας για το ποινικό έγκλημα, ας αναλάβει και αυτός τις ευθύνες του.
Η δημοκρατία είναι ουτοπικό όραμα ούτως ή άλλως. Η στοχοπροσήλωση προς το ιδανικό θέλει διαρκείς ρυθμίσεις – δεν εξαρτάται η ισορροπία του μηχανισμού της από μια παράμετρο αλλά πολλές. Η πλειοψηφία και η δημοτικότητα είναι δυο από τους πλέον αστάθμητες, που οφείλουν να συνυπολογίζονται προσεκτικά και όχι να λαμβάνονται παραπάνω απ' όσο πρέπει όταν κάνουμε μια διάγνωση υγείας του εκάστοτε καθεστώτος. Ακόμα, δεν αρκεί η δίκαιη επίθεση μόνο σε προφανείς στόχους όπως η Χρυσή Αυγή και τα τάγματα επικίνδυνων κακοποιών που στελεχώνο υν οποιαδήποτε νεοναζιστική συμμορία.
Χωρίς να προτείνω σιωπή επί του ζητήματος, μου φαίνεται και επικίνδυνο το να μονοπωλεί ο Νεοναζισμός το ενδιαφέρον των Μ.Μ.Ε. Ακόμα και ως καταγγελτικός λόγος μου φαίνεται συμβιβασμός - αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να λογοδοτούμε σε οπαδούς του Νεοναζισμού, διαπραγματευόμαστε με τρομοκράτες. Δεν μπορεί να είναι κανονικότητα αυτή, όσο και αν προσπαθείς να την καλλωπίσεις.
Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, εσκεμμένα, έχει φέρει την κοινωνία αντιμέτωπη με το Ναζιστικό τέρας που ξέβρασαν τα βάθη του συλλογικού μας ασυνείδητου. Ο αντιπερισπασμός αυτός ανατράφηκε ανενόχλητος προκειμένου να αποστρέψει την προσοχή μας από τα εγκλήματα που πράττουν οι πρόσφατες Μνημονιακές κυβερνήσεις. Τώρα, εκείνοι που επέτρεψαν και προέβαλαν την άνοδο της Χρυσής Αυγής δεν μπορούν να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους σε μια απόπειρα να παρατείνουν την χρησιμότητα της ως παρακαμπτήριος οδός για να ξεστρατίσει η αγανάκ τηση που νιώθουμε περί της πολυσύνθετης ανωμαλίας που υφιστάμεθα.
Το μεγαλύτερο λάθος όλων των δημοσιογράφων που επιμένουν να «είναι πουλημένοι» είναι ότι υποτιμούν την νοημοσύνη μας. Κανείς δεν κέρδισε πόλεμο υποτιμώντας τους αντιπάλους του, και όσο και αν σοκάρονται διάφοροι αρθρογράφοι σε ψύχραιμα, ορθολογιστικά sites που συναλλάσσονται επικερδώς με την αθλιότητα, υπάρχουν άλλοι δημοσιογράφοι που δεν όχι μόνο δεν συμβιβάζονται αλλά και απειλούν ευθέως να διαταράξουν την καλοπληρωμένη τους νιρβάνα. Μπορεί να δουλεύουμε για μηδενικά ή άθλια μεροκάματα και να μην μας τυλίγει το old school glamour του SUV και της βίλας στη Μύκονο. Όμως, έχουμε τον σκεπτόμενο άνθρωπο με το μέρος μας. Και η συγκεκριμένη συμμαχία είναι ζωογόνος και απαραίτητη για κάποιον που γράφει δημόσια, δηλαδή για το κοινό.
Η βασική αρχή μιας καλής σχέσης κάποιου με την πραγματικότητα είναι να μην υποτιμάει το κοινό του επειδή θα τους υποτιμήσει και αυτό. Την ώρα της κρίσης, που δεν έρχεται, αλλά είναι παρούσα και ετυμηγορεί κάθε στιγμή.
«Δεν θέλω να δώσω συνέντευξη Παναγιώτη, επειδή η κατάσταση είναι τραγική και δεν θέλω να τοποθετηθώ απέναντι σε ένα τόσο καταστροφικό σκηνικό. Οι περισσότεροι από τους συναδέλφους μου είναι πουλημένοι, όσοι δεν είναι χάνουν τις δουλειές τους και φοβάμαι ότι θα προκαλέσω μόνο περισσότερο κακό.»
Ελάχιστες αλλά περιεκτικές λέξεις από κάποιον που γνωρίζει περισσότερα από οποιονδήποτε περί των παρασκηνίων στα πλήρως απαξιωμένα τηλεοπτικά κανάλια. Δεν είναι όμως η καταγγελία περί διαφθοράς εκείνο που σοκάρει – είναι τετριμμένη κοινοτοπία να κατηγορείς τους εργαζόμενους στην τηλεόραση περί συνειδησιακής διαφθοράς και δημοσιογραφικής λιποψυχίας. Πρόκειται περί υπαλλήλων ιδιωτικών επιχειρήσεων στην υπηρεσία των εργολάβων στους οποίους ανήκουν. Όσον αφορά την κρατική ΕΡΤ, είναι στην υπηρεσία της κυβέρνησης. Η προκαθορισμ� �νη θέση των στελεχών της δεν αθωώνει βέβαια την συνολική επιχείρηση που επανδρώνουν ως μια απόπειρα να μεταμφιεστούν σε επίσημη ενημέρωση, κάτι εντελώς διαφορετικό από επίσημα όργανα εκείνων που εκπροσωπούν. Δημόσιες σχέσεις κάνουν, και είναι προκλητικό να δηλώνουν ότι είναι δημοσιογράφοι, δηλαδή ψύχραιμοι παρατηρητές και καταγραφείς της αλήθειας – όπως την αντιλαμβάνεται ένας ανθρωπιστής με συνείδηση περί δικαιοσύνης, ισονομίας και ελευθερίας.
Μια δεύτερη παρατήρηση περί των δηλώσεων της προαναφερθείσας μυστηριώδους κυρίας έχει να κάνει με την υποβόσκουσα αποδοχή του έκνομου αυτού καθεστώτος. Διαπιστώνοντας πως οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, συνάδελφοι της είναι διεφθαρμένοι, και παραχαράσσουν τον ρόλο τους ως δημοσιογράφοι, ισοδυναμεί με το να δηλώνεις μάρτυρας ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας και παρ' όλα αυτά ό,τι έχεις δει να μένει μόνο στις ψιθυριστές εκμυστηρεύσεις κατ' ιδίαν. Δηλαδή, περιορίζεις τις καταγγελίες στην σφαίρα του ιδιωτικού κουτσομπολιού ενώ οφ είλεις να αναλάβεις τόσο την ευθύνη των λεγομένων σου ως δημόσιο πρόσωπο, όσο και πολίτης που διεκδικεί την διαφάνεια σε ένα τόσο ζωτικό τμήμα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης – εκείνο των Μ.Μ.Ε.
Ακόμα και αν έχουν ξεφύγει εντελώς, ας μην γελιόνται οι καναλάρχες και μεγαλοκαρχαρίες που τους πληρώνουν. Δημοσίας ωφελείας οφείλουν να είναι τα σεβαστά τους ιδρύματα, και αυτό επειδή πρέπει να εξιλεωθούν για δύο πολύ σοβαρές αμαρτίες τους απέναντι στη κοινωνία. Όχι, δεν εννοώ την προδοσία των συμπατριωτών τους. Ας αφήσουμε τις ιδεολογικές διαφορές κατά μέρος και ας μιλήσουμε την αγαπημένη τους γλώσσα των αριθμών. Ευθύνες απέναντι στην κοινωνία που τους ανέχεται έχουν, αφ' ενός επειδή λειτουργούν με την ανοχή μη καταβολής φόρων � �αι ασφαλιστικών εισφορών στο κράτος σε ύψος δις ευρώ. Αφ'ετέρου επειδή δέχονται τον εκβιασμό της κάθε κυβέρνησης που τους υπενθυμίζει ότι λειτουργούν σε συχνότητες χωρίς άδεια, ως εκ τούτου δεν μπορούν και να πολυμιλάνε εναντίον κυβερνητικής πολιτικής ή προσώπων.
Αντί να αρνηθούν αυτό το εκβιαστικό παρα-νομικό καθεστώς, διαπραγματεύονται υπέρ των πολιτικών που ούτως ή άλλως χρηματοδοτούν με τις μίζες των κρατικών αναθέσεων τους μεγαλο-εργολάβους που είναι ιδιοκτήτες καναλιών.
Οι αυτονόητες ευθύνες αυτής της πιάτσας είναι ένα αίτημα τόσο παλιό όσο και η μεταπολιτευτική πραγματικότητα στην οποία έλαβε διαστάσεις Γκεμπελικής ονείρωξης το μέγεθος της επιρροής των Μ.Μ.Ε. στην Ελληνική κοινωνία. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι παθολογίες πρέπει και να ανανεώνεται από γενιά σε γενιά. Για εκείνους που φοβούνται τη φίμωση τους, ας μην ανησυχούν - δεν είναι η πολυφωνία των Μ.Μ.Ε. κάποιο ακλόνητο δημοκρατικό άλλοθι, όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Ούτως ή άλλως ακυρώνεται κάθε έννοια σοβαρότητας όταν αντιπαρατίθεται με κύριους που δηλώνουν λάτρεις γοτθικών γραμματοσειρών προκειμένου να αλλάξουν θέμα συζήτησης από τα προφανώς ναζιστικά τους τατουάζ. Και εννοείται, δεν είναι πρωτεύον πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας η ψυχασθενική εμμονή και οι κουτοπόνηροι ελιγμοί κάποιου οργανωμένου εγκληματία Νεοναζιστή. Υπάρχει εισαγγελέας για το ποινικό έγκλημα, ας αναλάβει και αυτός τις ευθύνες του.
Η δημοκρατία είναι ουτοπικό όραμα ούτως ή άλλως. Η στοχοπροσήλωση προς το ιδανικό θέλει διαρκείς ρυθμίσεις – δεν εξαρτάται η ισορροπία του μηχανισμού της από μια παράμετρο αλλά πολλές. Η πλειοψηφία και η δημοτικότητα είναι δυο από τους πλέον αστάθμητες, που οφείλουν να συνυπολογίζονται προσεκτικά και όχι να λαμβάνονται παραπάνω απ' όσο πρέπει όταν κάνουμε μια διάγνωση υγείας του εκάστοτε καθεστώτος. Ακόμα, δεν αρκεί η δίκαιη επίθεση μόνο σε προφανείς στόχους όπως η Χρυσή Αυγή και τα τάγματα επικίνδυνων κακοποιών που στελεχώνο υν οποιαδήποτε νεοναζιστική συμμορία.
Χωρίς να προτείνω σιωπή επί του ζητήματος, μου φαίνεται και επικίνδυνο το να μονοπωλεί ο Νεοναζισμός το ενδιαφέρον των Μ.Μ.Ε. Ακόμα και ως καταγγελτικός λόγος μου φαίνεται συμβιβασμός - αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να λογοδοτούμε σε οπαδούς του Νεοναζισμού, διαπραγματευόμαστε με τρομοκράτες. Δεν μπορεί να είναι κανονικότητα αυτή, όσο και αν προσπαθείς να την καλλωπίσεις.
Η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, εσκεμμένα, έχει φέρει την κοινωνία αντιμέτωπη με το Ναζιστικό τέρας που ξέβρασαν τα βάθη του συλλογικού μας ασυνείδητου. Ο αντιπερισπασμός αυτός ανατράφηκε ανενόχλητος προκειμένου να αποστρέψει την προσοχή μας από τα εγκλήματα που πράττουν οι πρόσφατες Μνημονιακές κυβερνήσεις. Τώρα, εκείνοι που επέτρεψαν και προέβαλαν την άνοδο της Χρυσής Αυγής δεν μπορούν να διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους σε μια απόπειρα να παρατείνουν την χρησιμότητα της ως παρακαμπτήριος οδός για να ξεστρατίσει η αγανάκ τηση που νιώθουμε περί της πολυσύνθετης ανωμαλίας που υφιστάμεθα.
Το μεγαλύτερο λάθος όλων των δημοσιογράφων που επιμένουν να «είναι πουλημένοι» είναι ότι υποτιμούν την νοημοσύνη μας. Κανείς δεν κέρδισε πόλεμο υποτιμώντας τους αντιπάλους του, και όσο και αν σοκάρονται διάφοροι αρθρογράφοι σε ψύχραιμα, ορθολογιστικά sites που συναλλάσσονται επικερδώς με την αθλιότητα, υπάρχουν άλλοι δημοσιογράφοι που δεν όχι μόνο δεν συμβιβάζονται αλλά και απειλούν ευθέως να διαταράξουν την καλοπληρωμένη τους νιρβάνα. Μπορεί να δουλεύουμε για μηδενικά ή άθλια μεροκάματα και να μην μας τυλίγει το old school glamour του SUV και της βίλας στη Μύκονο. Όμως, έχουμε τον σκεπτόμενο άνθρωπο με το μέρος μας. Και η συγκεκριμένη συμμαχία είναι ζωογόνος και απαραίτητη για κάποιον που γράφει δημόσια, δηλαδή για το κοινό.
Η βασική αρχή μιας καλής σχέσης κάποιου με την πραγματικότητα είναι να μην υποτιμάει το κοινό του επειδή θα τους υποτιμήσει και αυτό. Την ώρα της κρίσης, που δεν έρχεται, αλλά είναι παρούσα και ετυμηγορεί κάθε στιγμή.
Πηγή
Πηγή: http://www.ramnousia.com/
Subscribe to:
Posts (Atom)