[...συνέχεια από το μέρος Α', το οποίο μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ: Η ώρα των ανθρώπων (Μέρος Α')]
Εύκολη η απάντηση αρκεί να δούμε τι γίνεται στην Ελληνική κοινωνία με τις 4 μορφές εξουσίας και θα καταλάβουμε πόσο καλή ή όχι είναι η ΝΤΠ.
1. Εκτελεστική εξουσία – η κυβέρνηση μας, αυτή και οι προηγούμενες, έφεραν την οικονομική κατάσταση της χώρας στον πάτο. Κανείς δε ανέλαβε καμία ευθύνη, κανείς δε τιμωρήθηκε παραδειγματικά για τα δεινά που προκαλούν στο λαό. Κάποιοι πολιτικοί ασχολήθηκαν με τα οικονομικά και τα έκαναν μαντάρα αλλά για κάποιον ηλίθιο λόγο που κάνεις δε ξέρει, ολόκληρος ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει τα σπασμένα.
2. Νομοθετική εξουσία – οι εκλεγμένοι από το λαό βουλευτές ψηφίζουν μνημόνια, πολυνομοσχέδια και γενικώς και αδιακρίτως ένα σωρό διατάξεις αντίθετες με το καλό του λαού, επώδυνες για τον ίδιο τον λαό και φυσικά αδιαφορώντας για το λαό. Παραβιάζουν το ελληνικό σύνταγμα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο κατ' εντολή των δανειστών και σφυρίζουν ανέμελα όταν δεν μπουρδολογούν ακατάσχετα σε κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα.
3. Δικαστική εξουσία – όταν δεν υπάρχει μείζων θέμα για τη μισθοδοσία τους, οι δικαστές αργούν τόσο να βγάλουν μια απόφαση που όλοι οι Έλληνες είχαν ήδη πληρώσει και τη δεύτερη δόση από το χαράτσι της πρώτης χρονιάς. Όταν δε οι μισθοί τους μειώθηκαν υπέρ του δέοντος τους τότε οι αποφάσεις για αντισυνταγματικότητα και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκδίδονταν χθες. Επίσης, η νεοελληνική δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή όπως στην αρχαιότητα, «θεραπεύτηκε», κρατάει όμως τη ζυγαριά ακόμα και ζυγίζει το χρυσάφι που παίρνει. Εάν είναι πο� �ύ και γείρει η πλάστιγγα τότε αθωώνεσαι.
4. ΜΜΕ – εδώ δυστυχώς ότι και να γραφτεί θα είναι λίγο. Τα βασικά λοιπόν είναι ότι ελέγχονται από μεγιστάνες που διαπλέκονται με τις παραπάνω εξουσίες. Κατευθύνουν την κοινή γνώμη αντί να την ενημερώνουν αντικειμενικά, κάτι που όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν αντιδρά. Σου διαδίδουν τα χειρότερα νέα για τις άνωθεν εξουσίες με τον πιο φυσικό τρόπο και σε υπνωτίζουν όπως τα κοτόπουλα στην Αυστρία πριν τη σφαγή (συνοδεία κλασσικής μουσικής σε μπλε φως).
Φυσικά, όλες αυτές οι εξουσίες είναι η βιτρίνα στην ΝΤΠ. Αναμενόμενο άλλωστε καθώς η πραγματική εξουσία δε θέλει ο κόσμος να ξέρει ότι είναι η ήδη εξουσία γιατί τότε θα καταλάβει ότι η ΝΤΠ είναι ήδη εδώ.
Είμαι σίγουρος ότι όλοι γνωρίζετε ότι αυτή η εξουσία είναι η ΤΡΑΠΕΖΑ. Όπως έχει πει και κάποιος τραπεζίτης άλλωστε «δώσε μου τη δικαιοδοσία να τυπώνω χρήμα και δε με νοιάζει ποιος νομοθετεί».
Η Τράπεζα λοιπόν είναι η εξουσία των εξουσιών. Είναι αυτή που αποφασίζει για πόλεμο, για ευημερία, για παραγωγή, για κατανάλωση, για τα πάντα και κανείς δε το αντιλαμβάνεται στο πετσί του. Κανείς δε τολμάει να το αντιληφθεί είτε από έλλειψη νοημοσύνης, είτε από έλλειψη θάρρους είτε από έλλειψη ενημέρωσης.
Ακόμα και εάν το αποδεχτείς, πως το αλλάζεις; Είναι τόσο δυνατό, τόσο παντού που χρειάζεσαι υπέρ-ήρωες για να το νικήσεις. Τουλάχιστον έτσι δείχνει. Είναι μια σκοτεινή δύναμη που είναι νόμιμη και φαινομενικά αναγκαία. Παράξενο πολύ ε; Σαν να ζεις στη Μέση Γη του Τόλκιν, είσαι ένα χόμπιτ από τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» αλλά το δαχτυλίδι δεν έχει καταστραφεί, ο Φρόντο δεν τα κατάφερε και ο Άραγκορν έχασε.
Νικητής είναι τώρα εκείνο το μεγάλο κακόβουλο μάτι στη κορυφή του βουνού μέσα στην αχανής σκοτεινή κοιλάδα.
Αντιμετωπίζεται άραγε κάτι τέτοιο με εκλογές;
(Συνεχίζεται...)
pankou1981
Εύκολη η απάντηση αρκεί να δούμε τι γίνεται στην Ελληνική κοινωνία με τις 4 μορφές εξουσίας και θα καταλάβουμε πόσο καλή ή όχι είναι η ΝΤΠ.
1. Εκτελεστική εξουσία – η κυβέρνηση μας, αυτή και οι προηγούμενες, έφεραν την οικονομική κατάσταση της χώρας στον πάτο. Κανείς δε ανέλαβε καμία ευθύνη, κανείς δε τιμωρήθηκε παραδειγματικά για τα δεινά που προκαλούν στο λαό. Κάποιοι πολιτικοί ασχολήθηκαν με τα οικονομικά και τα έκαναν μαντάρα αλλά για κάποιον ηλίθιο λόγο που κάνεις δε ξέρει, ολόκληρος ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει τα σπασμένα.
2. Νομοθετική εξουσία – οι εκλεγμένοι από το λαό βουλευτές ψηφίζουν μνημόνια, πολυνομοσχέδια και γενικώς και αδιακρίτως ένα σωρό διατάξεις αντίθετες με το καλό του λαού, επώδυνες για τον ίδιο τον λαό και φυσικά αδιαφορώντας για το λαό. Παραβιάζουν το ελληνικό σύνταγμα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο κατ' εντολή των δανειστών και σφυρίζουν ανέμελα όταν δεν μπουρδολογούν ακατάσχετα σε κάποιο τηλεοπτικό πρόγραμμα.
3. Δικαστική εξουσία – όταν δεν υπάρχει μείζων θέμα για τη μισθοδοσία τους, οι δικαστές αργούν τόσο να βγάλουν μια απόφαση που όλοι οι Έλληνες είχαν ήδη πληρώσει και τη δεύτερη δόση από το χαράτσι της πρώτης χρονιάς. Όταν δε οι μισθοί τους μειώθηκαν υπέρ του δέοντος τους τότε οι αποφάσεις για αντισυνταγματικότητα και παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκδίδονταν χθες. Επίσης, η νεοελληνική δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή όπως στην αρχαιότητα, «θεραπεύτηκε», κρατάει όμως τη ζυγαριά ακόμα και ζυγίζει το χρυσάφι που παίρνει. Εάν είναι πο� �ύ και γείρει η πλάστιγγα τότε αθωώνεσαι.
4. ΜΜΕ – εδώ δυστυχώς ότι και να γραφτεί θα είναι λίγο. Τα βασικά λοιπόν είναι ότι ελέγχονται από μεγιστάνες που διαπλέκονται με τις παραπάνω εξουσίες. Κατευθύνουν την κοινή γνώμη αντί να την ενημερώνουν αντικειμενικά, κάτι που όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν αντιδρά. Σου διαδίδουν τα χειρότερα νέα για τις άνωθεν εξουσίες με τον πιο φυσικό τρόπο και σε υπνωτίζουν όπως τα κοτόπουλα στην Αυστρία πριν τη σφαγή (συνοδεία κλασσικής μουσικής σε μπλε φως).
Φυσικά, όλες αυτές οι εξουσίες είναι η βιτρίνα στην ΝΤΠ. Αναμενόμενο άλλωστε καθώς η πραγματική εξουσία δε θέλει ο κόσμος να ξέρει ότι είναι η ήδη εξουσία γιατί τότε θα καταλάβει ότι η ΝΤΠ είναι ήδη εδώ.
Είμαι σίγουρος ότι όλοι γνωρίζετε ότι αυτή η εξουσία είναι η ΤΡΑΠΕΖΑ. Όπως έχει πει και κάποιος τραπεζίτης άλλωστε «δώσε μου τη δικαιοδοσία να τυπώνω χρήμα και δε με νοιάζει ποιος νομοθετεί».
Η Τράπεζα λοιπόν είναι η εξουσία των εξουσιών. Είναι αυτή που αποφασίζει για πόλεμο, για ευημερία, για παραγωγή, για κατανάλωση, για τα πάντα και κανείς δε το αντιλαμβάνεται στο πετσί του. Κανείς δε τολμάει να το αντιληφθεί είτε από έλλειψη νοημοσύνης, είτε από έλλειψη θάρρους είτε από έλλειψη ενημέρωσης.
Ακόμα και εάν το αποδεχτείς, πως το αλλάζεις; Είναι τόσο δυνατό, τόσο παντού που χρειάζεσαι υπέρ-ήρωες για να το νικήσεις. Τουλάχιστον έτσι δείχνει. Είναι μια σκοτεινή δύναμη που είναι νόμιμη και φαινομενικά αναγκαία. Παράξενο πολύ ε; Σαν να ζεις στη Μέση Γη του Τόλκιν, είσαι ένα χόμπιτ από τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» αλλά το δαχτυλίδι δεν έχει καταστραφεί, ο Φρόντο δεν τα κατάφερε και ο Άραγκορν έχασε.
Νικητής είναι τώρα εκείνο το μεγάλο κακόβουλο μάτι στη κορυφή του βουνού μέσα στην αχανής σκοτεινή κοιλάδα.
Αντιμετωπίζεται άραγε κάτι τέτοιο με εκλογές;
(Συνεχίζεται...)
pankou1981
Πηγή: http://www.ramnousia.com/
No comments:
Post a Comment