Του Γιάννη Μπελεγρίνη.
«Μα καλά, γιατί δεν χρησιμοποιούνται κάπως όλα αυτά τα παλιά κτίρια;». Το ερώτημα αυτό είναι μέρος μιας συζήτησης που έκανα με έναν φίλο, περνώντας μπροστά από ένα παλιό, άδειο σπίτι, κάπου στο κέντρο της Αθήνας.
Είναι κτίρια που έχουν μείνει να θυμίζουν μια άλλη εποχή. Σπίτια με κλασικό στιλ, άδεια, «χτυπημένα» από την φθορά του χρόνου. Κτίρια που σήμερα δεν αξιοποιούνται, για κανέναν λόγο. Σε πολλά από αυτά, περνάμε από μπροστά τους συνεχώς. Νομίζω, ότι πλέον τα έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ, έτσι όπως είναι, και δεν μας κάνει πλέον εντύπωση.
Δεν μας κάνει εντύπωση, το φαινόμενο ότι μέσα σε μια πόλη υπάρχουν κτίρια άδεια, για πολλά χρόνια. Ούτε χρησιμεύουν σε κάτι, ούτε… μας αδειάζουν την γωνιά. Μένουν εκεί. Αμετακίνητα, αλλά ταυτόχρονα τόσο άχρηστα.
Έπεσε στα χέρια μου μια έρευνα της εφημερίδας Guardian. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, συνολικά 400.000 (!) κτίρια παραμένουν κλειστά και αραχνιασμένα, διασκορπισμένα σε όλη την Ελλάδα. Κάποια από αυτά ανήκουν σε ιδιώτες, κάποια άλλα έχουν ως «σπιτονοικοκύρη» το κράτος. Το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: κτίρια άδεια.
Την ίδια ώρα, ο Guardian δημοσιεύει και ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο. Στην Ελλάδα της κρίσης υπάρχουν περίπου 20.000 άστεγοι, ενώ σχεδόν οι μισοί από αυτούς βρίσκονται στην πρωτεύουσα.
Μου ξανά έρχεται λοιπόν στο μυαλό, το ερώτημα: γιατί δεν χρησιμοποι� �ύνται κάπως όλα τα άδεια κτίρια; Σκεφτείτε το: μιλάμε για σπίτια τα οποία ήδη υπάρχουν, δεν αξιοποιούνται με κανένα τρόπο, αλλά ούτε και γκρεμίζονται, έτσι ώστε να φτιαχτεί κάτι χρήσιμο στο ίδιο σημείο.
Κι όμως, αυτά τα σπίτια, μπορούν να είναι χρήσιμα, χωρίς να ξοδευτεί ούτε έ να ευρώ. Μπορούν να φιλοξενήσουν άστεγους, ειδικά τους κρύους μήνες του χειμώνα. Και θα πουν κάποιοι: «καλά όλα αυτά, αλλά αν το σπίτι ανήκει σε κάποιον ιδιώτη, πως θα τον υποχρεώσεις να βάλει μέσα κάποιον άστεγο;». Σωστά, αν ο ιδιώτης ιδιοκτήτης δεν το επιθυμεί, δεν γίνεται να τον υποχρεώσεις. Πολλά όμως από τα άδεια κτίρια που βλέπουμε, για παράδειγμα, στο κέντρο της Αθήνας, ανήκουν στο κράτος. Εκεί θα μπορούσε να παρθεί μια πρωτοβουλία. Να βρεθεί μια φόρμουλα, έτσι ώστε οι άστεγοι που τριγυρνάνε στους δρόμους της πόλης, να φιλοξενηθούν στα σπίτια αυτά για κάποιο χρονικό διάστημα.
Φυσικά, δεν θα λυθεί ως δια μαγείας το πρόβλημα με το φαινόμενο των αστέγων. Αν μας έχει μάθει κάτι αυτή η κρίση, είναι ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Για όλα τα ζητήματα. Στην περίπτωση μας, η συγκεκριμένη λύση θα μπορούσε όμως να ανακουφίσει αρκετούς ανθρώπους.
Η πρακτικότητα είναι μεγάλη υπόθεση. Έτσι και εδώ. Με το σωστό σχέδιο, η βοήθεια αυτή μπορεί άμεσα να δοθεί. Στους άστεγους, που τώρα κάθονται έξω από κάποιο άδειο κτίριο.
Πηγή: First-ma gazine.gr
Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/
No comments:
Post a Comment