H συνωμοσία της ειρωνείας

Δίκην προλόγου, αλλά και για να ευθυμήσουμε λιγάκι:
Μολονότι η ουσία του Κατεστημένου Τρόπου αποκαλύφθηκε αφτιασίδωτη σε όλους πια, πολλοί συνάνθρωποί μας εξακολουθούν να πιστεύουν ότι... αυτό που πήγε στραβά ήταν η διαχείριση του Γνωστού Τρόπου και όχι ο Τρόπος.
Και θέλουν να εκδιώξουν το θεοστυγές μνημόνιο έχοντας μια μεγάλη ιδέα στο κεφάλι τους:
να ζήσουν και αυτοί ένα μέρισμα του καπιταλιστικού ονείρου.

Καλά... το ότι η μεσαία τάξη εκπαιδεύτηκε ποικιλοτρόπως να είναι ο θεματοφύλακας του Καθιερωμένου Τρόπου είναι πασίγνωστο ωσαύτως το ότι... δεν χρειάζεται να σκλαβώσεις το σώμα ενός ανθρώπου όταν έχεις σκλαβώσει το πνεύμα του.


Θα ήθελα να ρωτήσω τη μεσαία τάξη της χώρας -που το βλέπει λογικό ν' απασχολεί εργαζόμενους των 500 ευρώ στα μαγαζιά και στις επιχειρήσεις της [μέχρι να έρθει η ανάπτυξη για να τους δώσει 800 και 1000], γιατί οι πλούσιοι να την λυπηθούν;
Ποιός λέει ότι οι εργαζόμενοι έχουν κοινά συμφέροντα με τους, χειμαζόμενους τώρα, εργοδότες τους; Αν ήταν έτσι το μνημόνιο θα ήταν ήδη παρελθόν.
Πώς θα ζήσουμε όλοι καλά και θα δημιουργήσουμε, όσο εξακολουθούμε να ζούμε εντός ενός τρόπου που ανακυκλώνει εξουσιαστικές σχέσεις και κλίμακες εκμετάλλευσης;

Το αστείο αρχίζει τώρα. Ξέρετε πια είναι η κεντρική άποψη στη νοοτροπία σχεδόν όλων των επιχειρηματιών; Οι εργαζόμενοι είναι μαλάκες. Και γιατί; Μα γιατί δεν έγιναν επιχειρηματίες όπως εμείς. Παράλληλα όμως, το ίδιο θεωρούν και οι πλούσιοι για τους ''μεσαίους'' ! Διότι... αφού παίζουμε ένα παιχνίδι που έχει ως βασικό κανόνα το... ο πλουσιότερος είναι και ο αξιότερος, εμείς που έχουμε τα πολλά είμαστε οι ικανότεροι συνεπώς εξουσιάζουμε.

Αλλά το ίδιο ισχύει και για κάποιους υπαλλήλους, για τους καλύτερα αμειβόμενους υπαλλήλους, ξέρετε... τους μάνατζερς, τους διευθυντές κ. τ. λ. Θεωρούν τους κατώτερα αμειβόμενους, μαλάκες! Και το ίδιο ισχύει και για ένα μέρος το άσχημα αμειβόμενων υπαλλήλων! Θεωρούν ότι αυτοί που μαζεύουν φράουλες για ένα κομμάτι ψωμί ή πάνε και μαζεύουν σκουπίδια, είναι μαλάκες.

Δεν είναι λίγο ειρωνικό φίλοι μου; Όταν το σκέφτομαι καμιά φορά με πιάνουν τα γέλια. Είμαστε όλοι μπλεγμένοι στη συνωμοσία της ειρωνείας, ενόσω με τις μαλακίες μας καταστρέφουμε τον πλανήτη, κάνοντας ότι μπορούμε για να περάσουμε το σημείο χωρίς επιστροφή. Και δεν θα το περάσουμε εμείς, αλλά οι επερχόμενοι, πράγμα που αν προστεθεί στο γεγονός ότι όταν εμείς θα αυτοκαταστραφούμε, το σύμπαν ούτε που θα το πάρει χαμπάρι, δημιουργεί νομίζω ένα αρκετά πυκνό υπόδειγμα ειρωνείας.


Σωτήρης Ανέστης

Πηγή: http://www.ramnousia.com/