Monday, April 29, 2013

Ξεκίνησε δοκιμαστικά τα δρομολόγια το λεωφορείο του Νοσοκομείου Καλαμάτας.

Ξεκίνησε δοκιμαστικά το λεωφορείο του Νοσοκομείου
Ξεκίνησαν τα δοκιμαστικά δρομολόγια του ιδιόκτητου λεωφορείου του Νοσοκομείου Καλαμάτας, το οποίο στο εξής - τις εργάσιμες ημέρες - θα μεταφέρει δωρεάν το προσωπικό του ιδρύματος από και προς την Καλαμάτα.
Όπως έγινε γνωστό, το λεωφορείο θα πραγματοποιεί τρία δρομολόγια, προκειμένου να εξυπηρετεί τις ισάριθμες βάρδιες εργαζομένων στο νοσηλευτικό ίδρυμα.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα που έχει ανακοινωθεί από το Νοσοκομείο, οι ώρες και οι διαδρομές του λεωφορείου είναι οι εξής:...
Διαβάστε τη συνέχεια....
Πηγή: http://pkampas.blogspot.com/

Κοιμόταν δίπλα της επί 2 χρόνια ενώ εκείνη ήταν σε κώμα και .. δείτε τι έγινε!


Αυτό είναι αγάπη: μετά από ένα τροχαίο ατύχημα, ένα κορίτσι από την Αθήνα βρισκόταν σε..                                                                                                                                         
κώμα για περισσότερο από 2 χρόνια.

Η κατάσταση της ήταν σοβαρή. Όμως το αγόρι της την επισκεπτόταν κάθε μέρα αυτά τα 2 χρόνια… δεν έχασε στιγμή την ελπίδα του!

Έμενε πάντα εκεί δίπλα της και της κρατούσε το χέρι…

Ξαφνικά μια μέρα το κορίτσι, που δεν ήθελε να δημοσιευτούν τα στοιχεία του, επανήλθε από το κώμα.

Αυτό που αντίκρισε δίπλα της είναι το αγόρι της να είναι εκεί μαζί της... να κοιμάται δίπλα της...
Αναμφισβήτητα δεν υπήρχε μεγαλύτερο δώρο για εκείνη.

Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/

Ο Σαμαράς αναβιώνει το σκληρό κράτος της «επαράτου» δεξιάς. Αυταρχισμός, εκβιασμοί και τρομοκρατία το νέο δόγμα.


Στάθης Διομήδης.

Η κυβέρνηση ,για ακόμη μία φορά, φέρνει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος προς ψήφιση, ένα κατάπτυστο πολυνομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που στόχο έχει την εξαθλίωση και την τρομοκρατία του Ελληνικού Λαού. Έχοντας αναγάγει το Ελληνικό κοινοβούλιο σε χωματερή αισχρών νομοθετημάτων, καταστρατηγώντας κάθε Συνταγματικό διαδικασία, ο Σαμαράς και το κονκλάβιο του επιβάλλουν με εκβιαστικές τακτικές τον αυταρχισμό και την τρομοκράτηση των Ελλήνων.

Αναφέρω μόνο μία από τις διατάξεις του κατάπτυστου εκτρώματος-νομοθετήματος των Σαμαροστουρνάρων που αποδεικνύει τη φασίζουσα πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση Σαμαρά και το υπηρετικό προσωπικό που τον στηρίζει: «το δημόσιο, ακόμη και αν έχει χορηγήσει ρύθμιση τμηματικής εξόφλησης στην οποία ο οφειλέτης είναι συνεπής, μπορεί να λάβει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης εφόσον η οφειλή δεν είναι εξασφαλισμένη. Για παράδειγμα, μπορεί να εγγράφει υποθήκες σε περιουσιακά στοιχεία, ακόμη και να προχωρά σε κατασχέσεις!, και να μην χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας».

Μόνο και μόνο η πιο πάνω διάταξη του νομοσχεδίου δείχνει με τον χειρότερο τρόπο πια είναι η πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά. Ο τρόπος που πολιτεύεται η κυβέρνηση τους τελευταίους μήνες δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνειών. Βασικές της αρχές είναι: εκβιασμοί και κρατική τρομοκρατία, σκληρός αυταρχισμός και το χειρότερο όλων: οικονομική τρομοκρατία.

- Σκληρός αυταρχισμός όπως π.χ. στις Σκουριές που κάνουν επίδειξη ισχύος οι δυνάμεις καταστολής του σερίφη Δένδια, και θυμίζουν εποχές χούντας κάνοντας νυχτερινές επιθέσεις σε σπίτια φιλήσυχων κατοίκων μόνο και μόνο για να δείξουν οι κυβερνώντες την απόλυτη υποταγή τους στη διαπλοκή και ταυτόχρονα να τρομοκρατήσουν όποιον διεκδικεί τα αυτονόητα Δημοκρατικά του δικαιώματα.

- Εκβιασμοί και τρομοκρατία με αφορμή την απόλυση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Με διαδικασίες που θα ζήλευε και η χούντα του Πινοσέτ, ο Σαμαράς απολύει χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων με βασικό κριτήριο την υποβολή της απόλυτης υποταγής του εργαζομένου στο αρμόδιο υπουργικό γραφείο. Όποιος γονατίσει στο υπουργικό γραφείο παραμένει, όποιος δε σκύψει απολύεται… Είναι το μοναδικό κριτήριο.
Ενώ ταυτόχρονα όποιοι θα προσλαμβάνονται, θα περνούν από συνέντευξη και εκθεσούλα ιδεών. Ή δηλαδή γονυκλισίες στο εκάστοτε υπουργικό γραφείο ή δεν προσλαμβάνονται ποτέ. Μόνο πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων δεν έχει θεσπίσει ο Σαμαράς, ο άρχων του νεοσκοταδισμού στην Ελλάδα.

- οικονομική τρομοκρατία όχι μόνο για την φασιστική διάταξη του πολυνομοσχεδίου που αναφέρω στην αρχή, που θα γίνεται πράξη «διότι δε συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις» για όλους όσους αντιστέκονται στην κυβέρνηση και δεν έχουν υποβάλλει τα σέβη τους,  αλλά και με δεκάδες άλλες διατάξεις και νομολογίες του Στουρνάρα (ανθρώπου και πουλέν των Σημίτη και Παπαντωνίου για να μην ξεχνιόμαστε). Το κριτήριο της επιλογής είναι απλό και συγκεκριμένο: ή κάνεις ότι διατάσσει η κυβέρνηση ή σου κατάσχουμε τη όποια περιουσία έχεις. Γιατί τα αυταρχικά καθεστώτα δεν έχουν αδιέξοδα…


Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Γερμανική επεκτατική πολιτική έχει βρει στην Ελληνική τρικομματική κυβέρνηση τους πιο σκληρούς εκφραστές της. Οι Έλληνες πολίτες έχουν γίνει τα πειραματόζωα των γερμανικών οικονομικών κρεματορίων ενώ Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης παίζουν με τον καλύτερο τρόπο το ρόλο των γκάουλαϊτερς.

Είναι πλέον βέβαιον ότι ο Αντώνης Σαμαράς αναβιώσει το σκληρότερο κράτος της δεξιάς που γνώρισε η χώρα τον τελευταίο αιώνα. Αυταρχισμός, εκβιασμοί, τρομοκρατία, κλείσιμο του ματιού στο παρακράτος, και απόλυτος εκφοβισμός του λαού είναι το όραμα του Σαμαρά και των ακολούθων του, Βενιζέλου και Κουβέλη. Ο Λαός με Δημοκρατικές αλλά ειρηνικές διαδικασίες πρέπει να αντισταθεί στη νεοφασιστική λαίλαπα που επιβάλλει ο σχιζοφρενικός νεοφιλελευθερισμός της κυβέρνησης.

Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/

Νέα επίθεση του B.D.Foxmoor στη Χρυσή Αυγή...

Ο Β.D. Foxmoore μιλά για το Πέραμα του χθες και του σήμερα, αλλά και την πολιτική βία
Για τη Χρυσή Αυγή: «Ο παππούς μου έλεγε ότι μετά τον Εμφύλιο ένα 10% του πληθυσμού, οι ταγματασφαλίτες, συνέχισαν να έχουν την ίδια λογική. Μου έλεγε ότι αυτούς θα τους συναντάς σε όλη σου τη ζωή, είναι ένα κομμάτι της κοινωνίας. Αλλοτε κρύβεται, άλλοτε φωλιάζει κάπου αλλού, άλλοτε βρίσκει χώρο και βγαίνει μόνο του. Οσο για τους νέους που μαζεύει, αυτή η λογική του γαμωμανά είναι παντού. Είναι εύκολο κάποιος που δεν είναι πουθενά να βρει απάγκιο εκεί. Και σίγουρα ευθύνεται η Αριστερά για το ότι τα παιδιά
σκέφτονται πως για να υπάρχουμε πρέπει να δείρουμε το διαφορετικό. Εχω ζήσει τις παλιές συγκρούσεις με τους φασίστες, είχαν μέσα μπέσα και ανθρωπιά. Ηταν αλλιώς οι δρόμοι παλιά. Τώρα είναι σουρεαλιστικό και ερμαφρόδιτο με τους ναζί να μαζεύονται στη Βουλή, δεν μπορείς να το αντιμετωπίσεις όπως το '85». Για τη «βία των άκρων»: «Δεν βάζω στην ίδια μοίρα τον ένοπλο αγώνα για την ελευθερία, όσο και αν περνάει κάποια όρια, με τον αγώνα κάποιου να αποδείξει ότι η μοναδικότητά του είναι στο αίμα και στη φυλή. Δεν είμαι υπέρ της ένοπλης πάλης εδώ. Και καινούργιο ΕΑΜ να στηνόταν, μόνο από ανάγκη θα πήγαινα. Συναισθηματικά δεν θα γούσταρα να συμμετέχω σε έναν εμφύλιο, θα έκανα ό,τι έκανε ο Αγις Στίνας ή ο μπαρμπα-Γιάννης Ταμτάκος. Αλλά δεν με προσβάλλει ο πιτσιρικάς που με τους συντρόφους του εισβάλλει σε μια τράπεζα με το Καλάσνικοφ, ούτε σαν εικόνα ούτε σαν πρακτική ούτε σαν λογική, όποιες και αν είναι οι παράπλευρες απώλειες. Με προσβάλλει να τρώει ξύλο ένας μετανάστης για το χρώμα του ή αυτή η νοοτροπία των μπάτσων που μπουκάρουν στα σπίτια σπάζοντας πόρτες. Χώρια που νόμιζα ότι δεν θα ξαναγυρίσουν τέτοιες εποχές, άσχετα αν συνεχίζω να τραγουδάω ότι έξω από την πόρτα μας είναι οι μπάτσοι. Δυστυχώς συνεχίζεται η αθλιότητα. Και η αδικία, όπου ένα παιδί, που έφτιαξε ένα μηχανισμό στην κατσαρόλα και τον έβαλε για να τρομάξει ένα λαμόγιο καταχραστή δημοσίου χρήματος, ακούει σαράντα χρ όνια σε ένα δικαστήριο, ενώ ο δολοφόνος του Τεμπονέρα είναι έξω και ο Περίανδρος κυκλοφορεί ανάμεσά μας». Ο Β.D. Foxmoor μιλά για το Πέραμα του χθες και του σήμερα, αλλά και την πολιτική βία Για την πολιτική: «Θεωρώ παράδειγμα αξιοπρέπειας τον Μάρκος με τους Ζαπατίστας. Η 6η διακήρυξη της ζούγκλας Λακαντόνα είναι ο ύμνος προς την ελευθερία. Εγώ νιώθω πρόσφυγας, δεν έχω πατρίδα, αλλά θα μπορούσα να υπερασπιστώ ένα μέρος αν πραγματικά ο κόσμος που ζει εκεί ζητάει την ελευθερία. Οπως πριν από τον Μάρκος και τον Ζαπάτα, ο Πλωτίνος Ροδοκανάκης έψαχνε την τύχη του σε αυτά τα μέρη. Δεν έχω διαβάσει Μαρξ. Σώθηκα γιατί έπεσα πρώτα στον Καστοριάδη. Δεν έχει ενδιαφέρον ο μαρξισμός, δεν βρίσκω τίποτε μαγικό».

Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/

Μιλάμε και για πολύ χαρτί και για συνενοχή και συμμετοχή στο έγκλημα



Ο Παναθηναϊκός διαλύεται και όλα δείχνουν πως είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσει την μοίρα της ΑΕΚ...
Διαβάστε μια ανάρτηση καταπέλτης του δημοσιογράφου Κ.Γκόντζου για τις δραματικές καταστάσεις που περνάει ο Παναθηναϊκός...

"Σας το έχω ξαναπεί, πως το χειρότερο πράγμα δεν είναι όσα ζούμε και βλέπουμε στον Παναθηναϊκό της απελευθέρωσης και της εκτόξευσης. Αυτό πια πρέπει να το πάρουμε απόφαση, Έτσι θα είναι από δω και πέρα τα πράγματα. Και ειδικά όσο συνεχίζουν να δρουν ασύδοτοι αυτοί που τον έφεραν σ' αυτή την κατάσταση. Το χειρότερο είναι αυτή η απίστευτη και συνεχιζόμενη κοροϊδία σε βάρος όλου του κόσμου. Αυτή η ξεδιαντροπιά και ευκολία, με την οποία αυτή την στιγμή ΟΛΟΙ σχεδόν λένε και ξελένε, ενημερώνουν και την επόμενη ξεχνάνε να πουν
ότι... δεν έγινε και γενικότερα αυτή η πρωτοφανής στα χρονικά παραποίηση της πραγματικότητας. Με βλέπετε να επιμένω συνέχεια σ' αυτό. Όμως ειλικρινά δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτή η ιστορία συνεχίζεται με τόσο ωμό και προκλητικό τρόπο. Τέτοιο φτύσιμο σε βάρος του κόσμου, σε βάρος της νοημοσύνης και της αξιοπρέπειάς του δεν έχει ξαναγίνει. Έκανα δυο μέρες να ανεβάσω κείμενο εδώ στο μπλογκ. Μόλις δυο μέρες. Και κάνοντας την σούμα των "γεγονότων" των δύο ημερών, ειλικρινά δεν ξέρω από που να πρωταρχίσω. Μιλάμε για όργιο ψέματος και αλητείας. Όργιο. Κανονικά. Ψέμα και στο ψέμα και συμφωνία σιωπής για το ψέμα. Απ' όλους. Τι σόι κρατήματα και δεσμεύσεις τελικά υπάρχουν αλήθεια; Και δεν μιλάω για την περιβόητη επιστροφή στη Λεωφόρο. Καθώς εδώ δεν είναι το θέμα ότι δεν γυρίσαμε. Αλλά είναι ποτέ δυνατόν, κανείς να μην αναρωτιέται γιατί είπαμε τόσα ψέμματα όλη τη χρονιά; Δηλαδή στα ραδιόφωνα, την ώρα που ο ρεπόρτερ ενημερώνει για τις... εξελίξεις είναι ποτέ δυνατόν ο απέναντι να μην έχει σκεφτεί ούτε μια φορά να τον ρωτήσει, μα καλά, τι έγιναν όλα αυτά που έλεγες ή έλεγε ο επίσημος Παναθηναϊκός έστω; Δώσανε ή δεν δώσανε τα χέρια ο Μακρόπουλος και ο Αλαφούζος; Έδωσε ή δεν έδωσε επιταγή 80000 ευρώ η ΠΑΕ στον Ερασιτέχνη; Μπήκε ή δεν μπήκε η περιβόητη άγνωστη τεχνική εταιρεία για έργα στο γήπεδο; Κατατέθηκε ή όχι ο φάκελλος στο Υπουργείο; Μιλάμε δηλαδή εδώ πέρα όχι απλά για ψέματα, αλλά για συμφωνία αποσιώπησης του ψέματος Που είναι ακόμα χειρότερο και από το ψέματα. Αλλά μην πάτε μακριά. Πιάστε τα δύο... μεγάλα θέματα των τελευταίων ημερών. Ο Σαραβάκος το ένα. Που είναι αλήθεια ο Σαραβάκος; Πως γίνεται ο τεχνικός διευθυντής να μην πηγαίνει καν στην μεταγραφική σύσκεψη της ομάδας; Είναι ποτέ δυνατόν αυτό να μην το...αναρωτήθηκε κανένας; Είναι ποτέ δυνατόν αυτοί που κάνουν τα μεσημεριανά ραδιοφωνικά μαγκαζίνο και ακούνε τον ρεπόρτερ να τους ενημερώνει για το ποιοι μετείχαν στην σύσκεψη του Παναθηναϊκού, να μην σκέφτονται ούτε καν να ρωτήσουν "μα καλά ο Σαραβάκος που ήταν;". Τόσο ομερτά πια; Κανείς δεν τολμάει να... μείνει έξω; Έτσι σαν να μην τρέχει τίποτε, σοβαρά ΜΜΕ και σοβαροί υποτίθεται λειτουργοί της ενημέρωσης, λένε όλον τον κόσμο μαλάκα; Του λένε στα ίσα ότι σε θεωρούμε φυτό; Ηλίθιο που αποκλείεται να θυμηθεί ότι την Τετάρτη το ίδιο πρόσωπο του έλεγε ο Σαραβάκος τεχνικός διευθυντής και την Πέμπτη του έλεγε για την σύσκεψη στην ΠΑΕ στην οποία μιλήσανε για μεταγραφές αλλά... ο Σαραβάκος δεν ήταν εκεί. Και να δείτε που έτσι θα πάει η δουλειά από δω και πέρα. Ποιος Σαραβάκος τώρα και ποιος τεχνικός διευθυντής. Έτσι χωρίς να τρέχει τίποτε, οι ίδιοι που έγραφαν ύμνους για την απόφαση να ανατεθεί στον Μητσάρα το συγκεκριμένο πόστο, θα ονοματίσουν με κάποιο άλλο τρόπο το... πόστο που υποτίθεται θα αναλάβει ο Σαραβάκος και θα συνεχίσουν την.,, ενημέρωση χωρίς να μπουν στον κόπο να εξηγήσουν τι έγινε τελικά. Έτσι. Σαν να μην τρέχει τίποτε. Θα συνεχίσουν όπως εδώ και πέντε τουλάχιστον χρόνια να σας λένε ΗΛΙΘΙΟΥΣ στα ίσα και όλα καλά και όλα ωραία. Αλλά εκεί που γελάει πραγματικά όποιος έχει ακόμα ένα δράμι μυαλό στο κεφάλι του, είναι ο... Μπέργκι. Ναι ο Σουηδός του Αμβούργου, δεν ξέρω καλά και το όνομά του, γιατί μόλις είδα ότι είναι 26 χρονών, διεθνής Σουηδός και έχει ένα χρόνο ακόμα συμβόλαιο με την Γερμανική ομάδα, δεν ξανασχολήθηκα. Είπα εντάξει, οι τύποι δεν έχουν τον θεό τους ούτε καν τα προσχήματα δεν τηρούν. Θα δείτε λοιπόν το εξής απίθανο. Ο τύπος έτσι σαν να μην συμβαίνει τίποτε, ξαφνικά θα... εξαφανισθεί από το προσκήνιο. Κάποιο αόρατο χέρι θα τον... σκουπίσει. Μιλάμε όμως, ότι εδώ και μια βδομάδα, δεν λέγαμε απλά ότι ήταν ένας στόχος. Μιλάγαμε για επαφές. Για διαπραγματεύσεις. Για προτάσεις και αντιπροτάσεις. Για όρους και.,. αντι-όρους στο συμβόλαιο του Σουηδού που θα τον έπειθαν να έρθει. Ε λοιπόν, άμα μάθετε ποτέ τι απέγιναν αυτές οι... συζητήσεις και... διαπραγματεύσεις, να έρθετε να μου το πείτε και μένα. Έτσι μια ωραία μέρα, μην σας πω και από σήμερα, το συγκεκριμένο όνομα να εξαφανισθεί και θα προκύψει κάποιο άλλο για μια βδομαδίτσα ακόμα. Τελικά όσο το συζητάμε και όσο επιμένουμε να το ψάχνουμε, ένα πράγμα καταλαβαίνω. Πως θα πρέπει να έπεσε άφθονο χαρτί τα τελευταία χρόνια στον Παναθηναϊκό, Μα... πολύ άφθονο. Δεν γίνεται να εξηγηθεί αλλιώς, Δεν γίνεται να εξηγηθεί και το ότι δεν υπάρχει ούτε ΕΝΑΣ πια που να... απορεί και να... θυμάται και η λύσσα να εξαφανισθούν από την πιάτσα και από τον Παναθηναϊκό, όσοι... επιμέναμε και να απορούμε και να θυμόμαστε. Μιλάμε όντως για πολύ χαρτί. Ή και για μπόλικη και απόλυτη... συνενοχή και συμμετοχή στο έγκλημα, που τους κρατάει όλους δεμένους πια ακόμα κι αν... τέλειωσε το...χαρτί."
πηγη : http://kostasgkontzosblog.blogspot.gr/

Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/

Το ταξίδι του ΓΑΠ στην Κόστα Ρίκα που κόστισε 200.000 ευρώ


Τον Μάρτιο του 2012 έφτασε στη διεύθυνση του ΠΑΣΟΚ ο λογαριασμός για την μετάβαση του Γιώργου Παπανδρέου στην Κόστα Ρικα τον Ιανουάριο του ίδιου χρόνου για την ετήσια Σύνοδο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς...

Η λυπητερή- όπως αποκαλύπτει σήμερα ο Γιώργος Παπαχρήστος στα ΝΕΑ- ήταν από τα πρώτα πράγματα που βρήκε στο γραφείο του, κάτω από συγχαρητήρια τηλεγραφήματα ( αφού μόλις είχε εκλέγει πρόεδρος) και παραλίγο να πάθει εγκεφαλικό.

Περίπου 200.000 ευρώ ήταν το κόστος της. Κοστα Ρικα. Ανάλογο αίτημα για την κάλυψη εξόδων από το ΠΑΣΟΚ διατυπώθηκε και τον Απρίλιο του 2012 για να πάει ο ΓΑΠ σε σύνολο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Κειπ Τάουν. Κι όταν αντέδρασε ο Γιώργος του απάντησε : «Είναι προς τιμήν του ΠΑΣΟΚ ότι εκλέχτηκα και πάλι πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς»

Πηγή: parapolitika

Πηγή: http://www.eglimatikotita.gr/

Ναόμι Κλάιν: Το μεταλλείο των Σκουριών είναι μια άμεση απειλή για την ασφάλεια, την επιβίωση...

Ναόμι Κλάιν: Το μεταλλείο των Σκουριών είναι μια άμεση απειλή για την ασφάλεια, την επιβίωση...

"[...] Το μεταλλείο χρυσού των Σκουριών είναι μια άμεση απειλή για την ασφάλεια, την επιβίωση και την οικονομία και γι'αυτό οι άνθρωποι αντιδρούν εξαιρετικά έντονα [...] Παρακολουθώ την εξορυκτική πλευρά του Δόγματος του Σοκ στην Ελλάδα, στην οποία έχει δοθεί πολύ λιγότερη προσοχή. Είναι κατανοητό ότι τους ανθρώπους τους απασχολεί περισσότερο η περικοπή των συντάξεών τους και οι απολύσεις – και αυτά είναι βέβαια πιο άμεσα [...] " Ναόμι Κλάιν


Σύμφωνα με τη διάσημη συγγραφέα Ναόμι Κλάιν, η συστημική χρήση του σοκ και του φόβου από τις οικονομικές ελίτ για να υπονομεύσουν ευάλωτες κοινότητες είναι εμφανής στην "μετά τη διάσωση" Ελλάδα. Από την άνοδο του ρατσισμού στο ξεπούλημα των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου της χώρας, πολλά από αυτά που θα καθορίσουν το άμεσο μέλλον της Ελλάδας είναι προβλέψιμες συνέπειες των πολιτικών της λιτότητας.

Η Ναόμι Κλάιν είναι η συγγραφέας του μπεστ-σέλλερ "το Δόγμα του Σοκ".

Το βιβλίο επιχειρηματολογεί ότι επιχειρηματικά συμφέροντα και ισχυρά κράτη εκμεταλλεύονται συλλογικά σοκ με τη μορφή των φυσικών καταστροφών, των οικονομικών προβλημάτων ή της πολιτικης αναστάτωσης σαν ευκαιρία για την επιθετική αναδιάρθρωση των οικονομιών των ευάλωτων χωρών.

Ισχυρίζεται ότι επειδή οι υπέρ-καπιταλιστικές πολιτικές είναι καταστροφικές για την πλειοψηφία των πολιτών, δεν μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς ένα σοκ, από τη διογκωμένη από τα ΜΜΕ ανασφάλεια μέχρι τα αστυνομικά βασανιστήρια που καταπνίγουν τη λαϊκή αντίσταση.

Στην αποκλειστική της συνέντευξη στη Lynn Edmonds, η Ναόμι Κλάιν εξηγεί πώς πιστεύει ότι σχετίζεται το Δόγμα του Σοκ με τη σημερινή Ελλάδα. Ένα μικρό απόσπασμα παρατίθεται εδώ μεταφρασμένο, η πλήρης συνέντευξη στα αγγλικά και ένα βίντεο ακολουθούν (από εδώ):

"Για μένα είναι ένα κλασικό παράδειγμα των πραγμάτων για τα οποία έγραψα. Είναι σπαρακτικό να βλέπεις τα ίδια κόλπα και τις ίδιες τεχνικές να χρησιμοποιούνται με τέτοια βαρβαρότητα. Και υπήρξε τεράστια αντίσταση στην Ελλάδα. Είναι απελπιστικό να βλέπεις την βίαιη καταστολή των κοινωνικών κινημάτων που αντιστέκονταν στη λιτότητα. Οι άνθρωποι εξαντλούνται.

…Παρακολουθώ την εξορυκτική πλευρά του Δόγματος του Σοκ στην Ελλάδα, στην οποία έχει δοθεί πολύ λιγότερη προσοχή. Είναι κατανοητό ότι τους ανθρώπους τους απασχολεί περισσότερο η περικοπή των συντάξεών τους και οι απολύσεις – και αυτά είναι βέβαια πιο άμεσα.

Αν και στην περίπτωση του μεταλλείου χρυσού [Σκουριές], υπάρχει μια άμεση απειλή για την ασφάλεια, την επιβίωση και την οικονομία και γι'αυτό οι άνθρωποι αντιδρούν εξαιρετικά έντονα."

Ιs Greece in shock?

According to best-selling author Naomi Klein, the systemic use of shock and fear by the power elites to undermine vulnerable communities is very much evident in post-bailout Greece. From the rise of racism to the sell-off of the country's oil and natural gas resources – much of what will shape Greece's immediate future are, she argues, predictable consequences of the politics of austerity.



Naomi Klein is the author of controversial New York Times bestseller The Shock Doctrine, which has been referred to as "the master narrative of our time". The book argues that business interests and powerful nations exploit shocks in the form of natural disasters, economic problems, or political turmoil, as an opportunity to aggressively restructure vulnerable countries' economies. She posits that because ultra-capitalistic policies are harmful to the majority of citizens, they cannot be implemented without a shock, ranging from media-hyped anxiety to police torture, that squashes popular resistance. In this exclusive interview, Klein explains how she believes the Shock Doctrine relates to Greece today.

Klein's The Shock Doctrine (2007) was an international bestseller and its Greek translation, Το δόγμα του σοκ (2010), remained a top-seller for many months

How do events in Greece relate to your arguments in The Shock Doctrine?

To me it is a classic example of the things I wrote about. It's heartbreaking to see the same tricks and the same tactics being used so brutally. And there's been enormous resistance in Greece. It's particularly distressing to see the violent repression of the social movements that were resisting austerity. And it's just been going on for so long now. People get worn down.

What I've been following recently is the sell-off of natural resources for mining and drilling. That's the next frontier of how this is going to play out – the scramble for oil and gas in the Aegean. And it's going to affect Cyprus as well. This is a whole other level of using austerity and debt to force countries to sell off their mining and drilling rights for fire sale prices.

When you add the climate crisis on top of that it is particularly culpable that you have an economic crisis being used as leverage to extract more fossil fuels, especially because Greece itself very climate vulnerable. And I think its possible that, as the scramble for oil and gas heats up, there will be more resistance because it's a huge threat to Greece's economy.

Naomi Klein ✔ @NaomiAKlein

Greece and Wisconsin RT @Intina7 @NaomiAKlein If you could write a last chapter on The Shock Doctrine, would it be about Greece?

How much does climate change affect your argument?

Because I am working on a book and a film on climate change, that's why I've been following the extractive side of the shock doctrine in Greece, which has gotten a lot less attention. Understandably, people are focused on having their pensions cut, and the layoffs – and those definitely are more immediate. Although in the case of the [Skouries] goldmine, there is an immediate threat to safety, to livelihood, and to economy, and so people are extremely vocal about that.

But the part of this that I find so culpable, and so deeply immoral, is that the rise of fascism in this context is entirely predictable. We know that this is what happens. And this is supposedly the lesson of the Second World War: If you impose punishing and humiliating sanctions on a country, it creates the right breeding grounds for fascism. That's what Keynes warned about when he wrote The Economic Consequences of the Peace, regarding the Treaty of Versailles. To me it's so incredible that we continue to allow history to repeat in this way.

Greeks have this particular fear that's being exploited, around the fear of becoming a developing country, becoming a third world country. And I think in Greece there's always been this sense of hanging on to Europe by a thread. And the threat is having that thread cut. That fear plays out in two ways: One that you can't leave the eurozone because that will be the end of your status as a developed country. And then on attacks on migrants and in the anti-immigrant backlash.

Just because something bad is happening doesn't mean you're going to go into shock. Shock is what happens when you lose your narrative, when you no longer understand where you are in time and space. You don't know what your story is anymore.

In The Shock Doctrine you talk about how countries the IMF lent money to were said to have sick economies, and specifically, to have 'cancer.' But with Greece we talk about 'contagion.' What are the implications of this change in metaphor?

'Cancer' is already a violent discourse. When you diagnose a country with cancer whatever treatment you go with is justified, it's necessarily lifesaving. That's the whole point of the cancer metaphor. Once you have that diagnosis, you, as the doctor, are not culpable for the negative affects of the treatment.

But calling it a contagion of course means that this is about keeping it contained, and preventing whatever rebelliousness is being incubated from spreading, particularly to Cyprus, Portugal and Spain.

When you have these fears of a contagion, when investors are afraid of a whole region, it means that that region has power to come together as a block with a much stronger hand. This is what I wrote about in the book about Latin America in the 1980s, with the so-called debt-shock. Where it would have been next to impossible for individual countries to stand up to the power of the IMF. But if Latin America as a block had organised themselves and stood up to the IMF together, then they actually would have had the power to break them. And then you would have had a much more even negotiation. I've always thought that this is one of the answers to the idea of contagion. If that's what your opponents are afraid of, organise into a negotiating block.

So the countries of southern Europe should come together negotiations with the troika?

I would think so, yes. It's called a debtors' cartel. But it never happens. As far as I know it hasn't been tried.

There is a concerted attempt to create the false equivalency between an individual who went into a little bit of consumer debt, and a bank who leveraged themselves 33-1. It's an outrageous comparison. N.K.

Former deputy prime minister Theodoros Pangalos said, "We all gorged together" – as in every Greek was complicit to causing the crisis. In contrast, Alexis Tsipras, the head of main opposition party Syriza, has pointed the finger at Angela Merkel and her followers. How should the way that the crisis came about affect the way we try to solve it?

If you accept the premise that everybody created this crisis equally, then you have created the context where collective punishment is acceptable. That is the whole point of this false equivalency.

There is a concerted attempt to create the false equivalency between an individual who went into a little bit of consumer debt, and a bank who leveraged themselves 33-1. It's an outrageous comparison. But unfortunately this is the way economics is discussed in our culture where you always have these equivalencies. Between family debt and the debt of a nation. 'Would you run your house this way?' It's a ridiculous comparison because the way you run your house is not the way you run your country. We all gorged together … that means everyone has to starve. But of course we know everybody won't starve.

The journalist who published the identity of the names on the Lagarde list, Kostas Vaxevanis, said in an interview with the Guardian that Greeks have to go to the foreign press to get news on their own country. What is the role of the press in either assisting or resisting the shock doctrine?

Information is shock resistance. The state of shock that is so easy to exploit is a state of confusion. It's a loss of story, it's that panic that sets in, this window that opens up, when things are changing very, very quickly. And those are the moments when we need our media more than ever. This is the collective way that we 'renarrativise' ourselves. We tell ourselves a story, we keep ourselves oriented – if we have a good media.

Just because something bad is happening doesn't mean you're going to go into shock. Shock is what happens when you lose your narrative, when you no longer understand where you are in time and space. You don't know what your story is anymore. That's when you are very vulnerable to somebody coming along and telling you, 'This is the story.'

Greeks have this particular fear that's being exploited, around the fear of becoming a developing country, becoming a third world country. And I think in Greece there's always been this sense of hanging on to Europe by a thread. And the threat is having that thread cut.

None of this can happen without a complicit media, a media willing to work with the elites, and spread the fear. It's the fear that's fuelling this, the fear of falling, falling out of Europe, falling into the developing world. Politicians don't have the ability to spread that fear on their own. They need the commentaries. They need the hysteria on the talk shows.

Journalists have to understand that none of this can happen without us. We are not just observers. In these moments when it's all about fear and orientation and loss of story, we are actors in this and we have choice. Are we going to help people stay oriented, or are we going to be tools of the elites?

Whether it's fear of immigrants, or this supposed calamity in the future that prevents people from looking at the calamity in the present. The calamity has come. This is a depression. But by constantly focusing people on the worst thing that could happen down the road that is always being put in front of you, then you are not focusing on the outrageous, masochistic attack that has been inflicted on this country.

The roots of this are the financial crisis in 2008. And it was the journalists who didn't ask the questions in the first place, and fed all of this hype about a market boom that was going to last forever and didn't ask those questions.

We are deep in this. Both in creating the context for the economic crash in the first place, and now being tools of the elites and how we respond to it.



Πηγή : αγγλόφωνη "Ελευθεροτυπία".

Αναδημοσίευση : ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

Πηγή: http://www.ramnousia.com/